Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺning yonlaridan bir janoza oʻtsa, u zot ulardan: «Uning zimmasida qarz bormi?» deb soʻrar edilar. Agar ular: «Ha», desalar: «(Qarzini) qoplaydigan narsa qoldirganmi?» der edilar. Agar: «Ha», desalar, unga (janoza) namozini oʻqir edilar, aks holda: «Sohibingizga oʻzingiz namoz oʻqinglar», der edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг ёнларидан бир жаноза ўтса, у зот улардан: «Унинг зиммасида қарз борми?» деб сўрар эдилар. Агар улар: «Ҳа», десалар: «(Қарзини) қоплайдиган нарса қолдирганми?» дер эдилар. Агар: «Ҳа», десалар, унга (жаноза) намозини ўқир эдилар, акс ҳолда: «Соҳибингизга ўзингиз намоз ўқинглар», дер эдилар.