حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَعْتَقَ شِقْصًا لَهُ فِي عَبْدٍ فَخَلَاصُهُ فِي مَالِهِ إِنْ كَانَ لَهُ مَالٌ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ اسْتُسْعِيَ الْعَبْدُ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: (Rasululloh ﷺ): «Kim bir quldagi oʻz ulushini ozod qilsa, agar uning moli boʻlsa, (qulning) ozod boʻlishi uning molidan (taʼminlanadi); agar moli boʻlmasa, qulga ortiqcha ogʻirlik qilinmagan holda (qolgan baho uchun) ishlatiladi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: (Расулуллоҳ ﷺ): «Ким бир қулдаги ўз улушини озод қилса, агар унинг моли бўлса, (қулнинг) озод бўлиши унинг молидан (таъминланади); агар моли бўлмаса, қулга ортиқча оғирлик қилинмаган ҳолда (қолган баҳо учун) ишлатилади», — дедилар.