حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ الْمَدَائِنِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ حَبِيبٍ الْأَزْدِيُّ عَنْ أَبِيهِ حَبِيبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ شُبَيْلِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لِثَوْبَانَ كَيْفَ أَنْتَ يَا ثَوْبَانُ إِذْ تَدَاعَتْ عَلَيْكُمْ الْأُمَمُ كَتَدَاعِيكُمْ عَلَى قَصْعَةِ الطَّعَامِ يُصِيبُونَ مِنْهُ قَالَ ثَوْبَانُ بِأَبِي وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمِنْ قِلَّةٍ بِنَا قَالَ لَا أَنْتُمْ يَوْمَئِذٍ كَثِيرٌ وَلَكِنْ يُلْقَى فِي قُلُوبِكُمْ الْوَهَنُ قَالُوا وَمَا الْوَهَنُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ حُبُّكُمْ الدُّنْيَا وَكَرَاهِيَتُكُمْ الْقِتَالَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning Savbonga: «Ey Savbon, ummatlar sizlarning ustingizga — xuddi sizlar taom tovogʻiga bir-biringizni chaqirganingizdek — bir-birlarini chaqirib, undan olayotgan paytlarida qanday boʻlasan?» deganlarini eshitdim. Savbon: «Otam va onam sizga fido boʻlsin, ey Allohning Rasuli, bu bizning ozligimizdanmi?» dedi. U zot: «Yoʻq, oʻsha kuni sizlar koʻpsizlar. Lekin qalblaringizga vahn solinadi», dedilar. Ular: «Vahn nima, ey Allohning Rasuli?» deyishdi. U zot: «Sizlarning dunyoni sevishingiz va jangni yoqtirmasligingizdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг Савбонга: «Эй Савбон, умматлар сизларнинг устингизга — худди сизлар таом товоғига бир-бирингизни чақирганингиздек — бир-бирларини чақириб, ундан олаётган пайтларида қандай бўласан?» деганларини эшитдим. Савбон: «Отам ва онам сизга фидо бўлсин, эй Аллоҳнинг Расули, бу бизнинг озлигимизданми?» деди. У зот: «Йўқ, ўша куни сизлар кўпсизлар. Лекин қалбларингизга ваҳн солинади», дедилар. Улар: «Ваҳн нима, эй Аллоҳнинг Расули?» дейишди. У зот: «Сизларнинг дунёни севишингиз ва жангни ёқтирмаслигингиздир», дедилар.