Xolid ibn Valid al-Maxzumiy (Sayfulloh)

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ، يَقُولُ لَقَدِ انْقَطَعَتْ فِي يَدِي يَوْمَ مُوتَةَ تِسْعَةُ أَسْيَافٍ، فَمَا بَقِيَ فِي يَدِي إِلاَّ صَفِيحَةٌ يَمَانِيَةٌ‏.‏

(Xolid ibnul-Valid aytdi:) Mota kuni mening qoʻ limda toʻqqiz qilich sindi; qoʻ limda faqat bitta yamaniy (keng) tigʻ qoldi (xolos).(Холид ибнул-Валид айтди:) Мота куни менинг қў лимда тўққиз қилич синди; қў лимда фақат битта яманий (кенг) тиғ қолди (холос).

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنِي قَيْسٌ، قَالَ سَمِعْتُ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ، يَقُولُ لَقَدْ دُقَّ فِي يَدِي يَوْمَ مُوتَةَ تِسْعَةُ أَسْيَافٍ، وَصَبَرَتْ فِي يَدِي صَفِيحَةٌ لِي يَمَانِيَةٌ‏.‏

(Xolid ibnul-Valid aytdi:) Mota kuni mening qoʻ limda toʻqqiz qilich parchalandi; qoʻ limda mening bir yamaniy (keng) tigʻim sabot qildi (qoldi).(Холид ибнул-Валид айтди:) Мота куни менинг қў лимда тўққиз қилич парчаланди; қў лимда менинг бир яманий (кенг) тиғим сабот қилди (қолди).

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ أَبُو الْحَسَنِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو أُمَامَةَ بْنُ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ الأَنْصَارِيُّ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ الَّذِي يُقَالُ لَهُ سَيْفُ اللَّهِ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، دَخَلَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى مَيْمُونَةَ ـ وَهْىَ خَالَتُهُ وَخَالَةُ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ فَوَجَدَ عِنْدَهَا ضَبًّا مَحْنُوذًا، قَدِمَتْ بِهِ أُخْتُهَا حُفَيْدَةُ بِنْتُ الْحَارِثِ مِنْ نَجْدٍ، فَقَدَّمَتِ الضَّبَّ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ قَلَّمَا يُقَدِّمُ يَدَهُ لِطَعَامٍ حَتَّى يُحَدَّثَ بِهِ وَيُسَمَّى لَهُ، فَأَهْوَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ إِلَى الضَّبِّ، فَقَالَتِ امْرَأَةٌ مِنَ النِّسْوَةِ الْحُضُورِ أَخْبِرْنَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا قَدَّمْتُنَّ لَهُ، هُوَ الضَّبُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ عَنِ الضَّبِّ، فَقَالَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ أَحَرَامٌ الضَّبُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏"‏ لاَ وَلَكِنْ لَمْ يَكُنْ بِأَرْضِ قَوْمِي فَأَجِدُنِي أَعَافُهُ ‏"‏‏.‏ قَالَ خَالِدٌ فَاجْتَرَرْتُهُ فَأَكَلْتُهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْظُرُ إِلَىَّ‏.‏

(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) xabar berdi)ki, Sayfulloh (Allohning qilichi) deb ataladigan Xolid ibn al-Valid unga xabar berdi: U Rasululloh ﷺ bilan (birga) Maymuna(ning oldiga) kirdi — u (Maymuna) uning (Xolidning) xolasi va Ibn Abbosning (ham) xolasi (edi) — va uning huzurida qovurilgan bir dabb (kaltakesak) topdi — uni (Maymuna)ning singlisi Hufayda bint al-Horis Najddan olib kelgan edi. (Maymuna) dabbni Rasululloh ﷺga taqdim qildi. U zot — taom unga taʼriflab aytilmaguncha va nomi aytilmaguncha — qoʻ llarini taomga kam (kamdan-kam) uzatar edilar. Rasululloh ﷺ qoʻ llarini dabbga choʻ zdilar; (shunda) hozir boʻ lgan ayollardan biri: «Rasululloh ﷺga oʻ zlaringiz taqdim qilgan (narsa)ni xabar beringlar — u dabb, ey Allohning Rasuli» dedi. Rasululloh ﷺ qoʻ llarini dabbdan koʻ tardilar. Xolid ibn al-Valid: «Dabb harommi, ey Allohning Rasuli?» dedi. U zot: «Yoʻq; lekin u mening qavmimning yerida boʻ lmas edi; shu sababli men oʻ zimni undan hazar qilayotgan (jonim tortmayotgan) holda topyapman» dedilar. Xolid: «Bas, men uni (oʻ zimga) tortib (olib) yedim — Rasululloh ﷺ esa menga qarab turar edilar» dedi.(Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) хабар берди)ки, Сайфуллоҳ (Аллоҳнинг қиличи) деб аталадиган Холид ибн ал-Валид унга хабар берди: У Расулуллоҳ ﷺ билан (бирга) Маймуна(нинг олдига) кирди — у (Маймуна) унинг (Холиднинг) холаси ва Ибн Аббоснинг (ҳам) холаси (эди) — ва унинг ҳузурида қовурилган бир дабб (калтакесак) топди — уни (Маймуна)нинг синглиси Ҳуфайда бинт ал-Ҳорис Нажддан олиб келган эди. (Маймуна) даббни Расулуллоҳ ﷺга тақдим қилди. У зот — таом унга таърифлаб айтилмагунча ва номи айтилмагунча — қў лларини таомга кам (камдан-кам) узатар эдилар. Расулуллоҳ ﷺ қў лларини даббга чў здилар; (шунда) ҳозир бў лган аёллардан бири: «Расулуллоҳ ﷺга ў зларингиз тақдим қилган (нарса)ни хабар беринглар — у дабб, эй Аллоҳнинг Расули» деди. Расулуллоҳ ﷺ қў лларини даббдан кў тардилар. Холид ибн ал-Валид: «Дабб ҳаромми, эй Аллоҳнинг Расули?» деди. У зот: «Йўқ; лекин у менинг қавмимнинг ерида бў лмас эди; шу сабабли мен ў зимни ундан ҳазар қилаётган (жоним тортмаётган) ҳолда топяпман» дедилар. Холид: «Бас, мен уни (ў зимга) тортиб (олиб) едим — Расулуллоҳ ﷺ эса менга қараб турар эдилар» деди.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، قَالَ أُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِضَبٍّ مَشْوِيٍّ، فَأَهْوَى إِلَيْهِ لِيَأْكُلَ فَقِيلَ لَهُ إِنَّهُ ضَبٌّ، فَأَمْسَكَ يَدَهُ، فَقَالَ خَالِدٌ أَحَرَامٌ هُوَ قَالَ ‏"‏ لاَ، وَلَكِنَّهُ لاَ يَكُونُ بِأَرْضِ قَوْمِي، فَأَجِدُنِي أَعَافُهُ ‏"‏‏.‏ فَأَكَلَ خَالِدٌ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْظُرُ‏.‏ قَالَ مَالِكٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ بِضَبٍّ مَحْنُوذٍ‏.‏

(Xolid ibn al-Valid (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺga qovurilgan bir dabb (kaltakesak) keltirildi; u zot yeyish uchun unga (qoʻ l) choʻ zdilar. Unga: «Bu — dabb» deyildi; (shunda) u zot qoʻ llarini tortdilar. Xolid: «U harommi?» dedi. U zot: «Yoʻq; lekin u mening qavmimning yerida boʻ lmas edi; shu sababli men oʻ zimni undan hazar qilayotgan (jonim tortmayotgan) holda topyapman» dedilar. Bas, Xolid (uni) yedi — Rasululloh ﷺ esa qarab turar edilar. (Molik, Ibn Shihobdan: ‹qovurilgan (mahnuz) bir dabb› (deb rivoyat qildi).)(Холид ибн ал-Валид (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺга қовурилган бир дабб (калтакесак) келтирилди; у зот ейиш учун унга (қў л) чў здилар. Унга: «Бу — дабб» дейилди; (шунда) у зот қў лларини тортдилар. Холид: «У ҳаромми?» деди. У зот: «Йўқ; лекин у менинг қавмимнинг ерида бў лмас эди; шу сабабли мен ў зимни ундан ҳазар қилаётган (жоним тортмаётган) ҳолда топяпман» дедилар. Бас, Холид (уни) еди — Расулуллоҳ ﷺ эса қараб турар эдилар. (Молик, Ибн Шиҳобдан: ‹қовурилган (маҳнуз) бир дабб› (деб ривоят қилди).)

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنْ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، أَنَّهُ دَخَلَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْتَ مَيْمُونَةَ فَأُتِيَ بِضَبٍّ مَحْنُوذٍ، فَأَهْوَى إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ فَقَالَ بَعْضُ النِّسْوَةِ أَخْبِرُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمَا يُرِيدُ أَنْ يَأْكُلَ‏.‏ فَقَالُوا هُوَ ضَبٌّ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ فَرَفَعَ يَدَهُ، فَقُلْتُ أَحَرَامٌ هُوَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ‏"‏ لاَ، وَلَكِنْ لَمْ يَكُنْ بِأَرْضِ قَوْمِي فَأَجِدُنِي أَعَافُهُ ‏"‏‏.‏ قَالَ خَالِدٌ فَاجْتَرَرْتُهُ فَأَكَلْتُهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْظُرُ‏.‏

(Xolid ibn al-Valid (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, u Rasululloh ﷺ bilan (birga) Maymunaning uyiga kirdi; (shu payt) qovurilgan bir dabb (kaltakesak) keltirildi. Rasululloh ﷺ qoʻ llarini unga choʻ zdilar; (shunda) ayollardan baʼzisi: «Rasululloh ﷺga — u zot nima yemoqchi ekanini — xabar beringlar» dedi. Ular: «U — dabb, ey Allohning Rasuli» dedi. U zot qoʻ llarini koʻ tardilar. Men: «U harommi, ey Allohning Rasuli?» dedim. U zot: «Yoʻq; lekin u mening qavmimning yerida boʻ lmas edi; shu sababli men oʻ zimni undan hazar qilayotgan (jonim tortmayotgan) holda topyapman» dedilar. Xolid: «Bas, men uni (oʻ zimga) tortib yedim — Rasululloh ﷺ esa qarab turar edilar» dedi.(Холид ибн ал-Валид (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, у Расулуллоҳ ﷺ билан (бирга) Маймунанинг уйига кирди; (шу пайт) қовурилган бир дабб (калтакесак) келтирилди. Расулуллоҳ ﷺ қў лларини унга чў здилар; (шунда) аёллардан баъзиси: «Расулуллоҳ ﷺга — у зот нима емоқчи эканини — хабар беринглар» деди. Улар: «У — дабб, эй Аллоҳнинг Расули» деди. У зот қў лларини кў тардилар. Мен: «У ҳаромми, эй Аллоҳнинг Расули?» дедим. У зот: «Йўқ; лекин у менинг қавмимнинг ерида бў лмас эди; шу сабабли мен ў зимни ундан ҳазар қилаётган (жоним тортмаётган) ҳолда топяпман» дедилар. Холид: «Бас, мен уни (ў зимга) тортиб едим — Расулуллоҳ ﷺ эса қараб турар эдилар» деди.

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ شَبِيبٍ، وَحَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ الْحِمْصِيُّ، قَالَ حَيْوَةُ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ صَالِحِ بْنِ يَحْيَى بْنِ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِيكَرِبَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنْ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ أَكْلِ لُحُومِ الْخَيْلِ وَالْبِغَالِ وَالْحَمِيرِ - زَادَ حَيْوَةُ - وَكُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّبَاعِ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُوَ قَوْلُ مَالِكٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ لاَ بَأْسَ بِلُحُومِ الْخَيْلِ وَلَيْسَ الْعَمَلُ عَلَيْهِ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا مَنْسُوخٌ قَدْ أَكَلَ لُحُومَ الْخَيْلِ جَمَاعَةٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمُ ابْنُ الزُّبَيْرِ وَفَضَالَةُ بْنُ عُبَيْدٍ وَأَنَسُ بْنُ مَالِكٍ وَأَسْمَاءُ ابْنَةُ أَبِي بَكْرٍ وَسُوَيْدُ بْنُ غَفَلَةَ وَعَلْقَمَةُ وَكَانَتْ قُرَيْشٌ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَذْبَحُهَا ‏.‏

Xolid ibn Validdan (roziyallohu anhu) rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ otlar, xachirlar va eshaklarning goʻshtini yeyishdan qaytardilar. Hayva (oʻz rivoyatida): «Va yirtqich hayvonlardan tishi boʻlgan har bir hayvonni (man etdilar)», deb (soʻz) qoʻshdi. Abu Dovud aytdi: Bu Molikning soʻzidir. Abu Dovud aytdi: Ot goʻshtini (yeyishda) zarar yoʻq, lekin amal bunga koʻra emas. Abu Dovud aytdi: Bu (hadis) mansux (bekor qilingan)dir. Nabiy ﷺ ning sahobalaridan bir jamoa ot goʻshtini yeganlar. Ular orasida Ibn Zubayr, Fazola ibn Ubayd, Anas ibn Molik, Abu Bakrning qizi Asmo, Suvayd ibn Gʻafala va Alqama bor. Quraysh Rasululloh ﷺ davrida otlarni soʻyar edi.Холид ибн Валиддан (розияллоҳу анҳу) ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ отлар, хачирлар ва эшакларнинг гўштини ейишдан қайтардилар. Ҳайва (ўз ривоятида): «Ва йиртқич ҳайвонлардан тиши бўлган ҳар бир ҳайвонни (ман этдилар)», деб (сўз) қўшди. Абу Довуд айтди: Бу Моликнинг сўзидир. Абу Довуд айтди: От гўштини (ейишда) зарар йўқ, лекин амал бунга кўра эмас. Абу Довуд айтди: Бу (ҳадис) мансух (бекор қилинган)дир. Набий ﷺ нинг саҳобаларидан бир жамоа от гўштини еганлар. Улар орасида Ибн Зубайр, Фазола ибн Убайд, Анас ибн Молик, Абу Бакрнинг қизи Асмо, Сувайд ибн Ғафала ва Алқама бор. Қурайш Расулуллоҳ ﷺ даврида отларни сўяр эди.

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ، سُلَيْمَانُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ يَحْيَى بْنِ الْمِقْدَامِ، عَنْ جَدِّهِ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِيكَرِبَ، عَنْ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، قَالَ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَيْبَرَ فَأَتَتِ الْيَهُودُ فَشَكَوْا أَنَّ النَّاسَ قَدْ أَسْرَعُوا إِلَى حَظَائِرِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَلاَ لاَ تَحِلُّ أَمْوَالُ الْمُعَاهِدِينَ إِلاَّ بِحَقِّهَا وَحَرَامٌ عَلَيْكُمْ حُمُرُ الأَهْلِيَّةِ وَخَيْلُهَا وَبِغَالُهَا وَكُلُّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّبَاعِ وَكُلُّ ذِي مِخْلَبٍ مِنَ الطَّيْرِ ‏"‏ ‏.‏

Xolid ibn al-Valid (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ bilan birga Xaybarda jang qildim. Yahudiylar kelib, odamlar ularning qoʻralariga (mol-mulkiga) shoshilib bostirib kirayotganidan shikoyat qilishdi. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Ogʻoh boʻlinglar! Ahdlashganlar (zimmiylar)ning mollari haqsiz ravishda sizlarga halol boʻlmaydi. Xonaki eshaklar, ularning otlari va xachirlari, yirtqichlardan tishi (qoziq tishi) boʻlgan har bir hayvon hamda qushlardan changali boʻlgan har bir qush sizlarga harom qilingan›, dedilar».Холид ибн ал-Валид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Хайбарда жанг қилдим. Яҳудийлар келиб, одамлар уларнинг қўраларига (мол-мулкига) шошилиб бостириб кираётганидан шикоят қилишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹Оғоҳ бўлинглар! Аҳдлашганлар (зиммийлар)нинг моллари ҳақсиз равишда сизларга ҳалол бўлмайди. Хонаки эшаклар, уларнинг отлари ва хачирлари, йиртқичлардан тиши (қозиқ тиши) бўлган ҳар бир ҳайвон ҳамда қушлардан чангали бўлган ҳар бир қуш сизларга ҳаром қилинган›, дедилар».

أَخْبَرَنَا كَثِيرُ بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَرْبٍ، عَنِ الزُّبَيْدِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِضَبٍّ مَشْوِيٍّ فَقُرِّبَ إِلَيْهِ فَأَهْوَى إِلَيْهِ بِيَدِهِ لِيَأْكُلَ مِنْهُ قَالَ لَهُ مَنْ حَضَرَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَحْمُ ضَبٍّ ‏.‏ فَرَفَعَ يَدَهُ عَنْهُ فَقَالَ لَهُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَحَرَامٌ الضَّبُّ قَالَ ‏"‏ لاَ وَلَكِنْ لَمْ يَكُنْ بِأَرْضِ قَوْمِي فَأَجِدُنِي أَعَافُهُ ‏"‏ ‏.‏ فَأَهْوَى خَالِدٌ إِلَى الضَّبِّ فَأَكَلَ مِنْهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْظُرُ ‏.‏

Xolid ibn al-Walid (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺga qovurilgan bir kaltakesak (zabb) keltirilib, oldilariga yaqin qoʻyildi. U zot undan yeyish uchun qoʻllarini choʻzdilar. Shunda hozir boʻlganlardan biri unga: ‹Yo Rasululloh, bu kaltakesak goʻshti›, dedi. U zot qoʻllarini undan tortdilar. Xolid ibn al-Walid u zotga: ‹Yo Rasululloh, kaltakesak harommi?› dedi. U zot: ‹Yoʻq, lekin u mening qavmimning yerida boʻlmagani uchun oʻzimni undan koʻnglim tortmayotganini his qilyapman›, dedilar. Shundan soʻng Xolid kaltakesakka engashib, undan yedi, Rasululloh ﷺ esa qarab turardilar», dedi.Холид ибн ал-Wалид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺга қовурилган бир калтакесак (забб) келтирилиб, олдиларига яқин қўйилди. У зот ундан ейиш учун қўлларини чўздилар. Шунда ҳозир бўлганлардан бири унга: ‹Ё Расулуллоҳ, бу калтакесак гўшти›, деди. У зот қўлларини ундан тортдилар. Холид ибн ал-Wалид у зотга: ‹Ё Расулуллоҳ, калтакесак ҳаромми?› деди. У зот: ‹Йўқ, лекин у менинг қавмимнинг ерида бўлмагани учун ўзимни ундан кўнглим тортмаётганини ҳис қиляпман›, дедилар. Шундан сўнг Холид калтакесакка энгашиб, ундан еди, Расулуллоҳ ﷺ эса қараб турардилар», деди.

أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنِي ثَوْرُ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ صَالِحِ بْنِ يَحْيَى بْنِ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِيكَرِبَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنْ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ لاَ يَحِلُّ أَكْلُ لُحُومِ الْخَيْلِ وَالْبِغَالِ وَالْحَمِيرِ ‏"‏ ‏.‏

Xolid ibn al-Valid (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺning: «Ot, xachir va eshak goʻshtlarini yeyish halol emas», deganlarini eshitgan.Холид ибн ал-Валид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺнинг: «От, хачир ва эшак гўштларини ейиш ҳалол эмас», деганларини эшитган.

أَخْبَرَنَا كَثِيرُ بْنُ عُبَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ صَالِحِ بْنِ يَحْيَى بْنِ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِيكَرِبَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنْ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ أَكْلِ لُحُومِ الْخَيْلِ وَالْبِغَالِ وَالْحَمِيرِ وَكُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّبَاعِ ‏.‏

Xolid ibn al-Valid (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ot, xachir va eshak goʻshtlarini hamda yirtqichlardan oziq tishli boʻlgan har qanday hayvonni yeyishdan taqiqladilar.Холид ибн ал-Валид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ от, хачир ва эшак гўштларини ҳамда йиртқичлардан озиқ тишли бўлган ҳар қандай ҳайвонни ейишдан тақиқладилар.