Xolid ibn Valid al-Maxzumiy (Sayfulloh)

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ شَبِيبٍ، وَحَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ الْحِمْصِيُّ، قَالَ حَيْوَةُ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ صَالِحِ بْنِ يَحْيَى بْنِ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِيكَرِبَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنْ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ أَكْلِ لُحُومِ الْخَيْلِ وَالْبِغَالِ وَالْحَمِيرِ - زَادَ حَيْوَةُ - وَكُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّبَاعِ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُوَ قَوْلُ مَالِكٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ لاَ بَأْسَ بِلُحُومِ الْخَيْلِ وَلَيْسَ الْعَمَلُ عَلَيْهِ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا مَنْسُوخٌ قَدْ أَكَلَ لُحُومَ الْخَيْلِ جَمَاعَةٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمُ ابْنُ الزُّبَيْرِ وَفَضَالَةُ بْنُ عُبَيْدٍ وَأَنَسُ بْنُ مَالِكٍ وَأَسْمَاءُ ابْنَةُ أَبِي بَكْرٍ وَسُوَيْدُ بْنُ غَفَلَةَ وَعَلْقَمَةُ وَكَانَتْ قُرَيْشٌ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَذْبَحُهَا ‏.‏

Xolid ibn Validdan (roziyallohu anhu) rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ otlar, xachirlar va eshaklarning goʻshtini yeyishdan qaytardilar. Hayva (oʻz rivoyatida): «Va yirtqich hayvonlardan tishi boʻlgan har bir hayvonni (man etdilar)», deb (soʻz) qoʻshdi. Abu Dovud aytdi: Bu Molikning soʻzidir. Abu Dovud aytdi: Ot goʻshtini (yeyishda) zarar yoʻq, lekin amal bunga koʻra emas. Abu Dovud aytdi: Bu (hadis) mansux (bekor qilingan)dir. Nabiy ﷺ ning sahobalaridan bir jamoa ot goʻshtini yeganlar. Ular orasida Ibn Zubayr, Fazola ibn Ubayd, Anas ibn Molik, Abu Bakrning qizi Asmo, Suvayd ibn Gʻafala va Alqama bor. Quraysh Rasululloh ﷺ davrida otlarni soʻyar edi.Холид ибн Валиддан (розияллоҳу анҳу) ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ отлар, хачирлар ва эшакларнинг гўштини ейишдан қайтардилар. Ҳайва (ўз ривоятида): «Ва йиртқич ҳайвонлардан тиши бўлган ҳар бир ҳайвонни (ман этдилар)», деб (сўз) қўшди. Абу Довуд айтди: Бу Моликнинг сўзидир. Абу Довуд айтди: От гўштини (ейишда) зарар йўқ, лекин амал бунга кўра эмас. Абу Довуд айтди: Бу (ҳадис) мансух (бекор қилинган)дир. Набий ﷺ нинг саҳобаларидан бир жамоа от гўштини еганлар. Улар орасида Ибн Зубайр, Фазола ибн Убайд, Анас ибн Молик, Абу Бакрнинг қизи Асмо, Сувайд ибн Ғафала ва Алқама бор. Қурайш Расулуллоҳ ﷺ даврида отларни сўяр эди.

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ، سُلَيْمَانُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ يَحْيَى بْنِ الْمِقْدَامِ، عَنْ جَدِّهِ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِيكَرِبَ، عَنْ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، قَالَ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَيْبَرَ فَأَتَتِ الْيَهُودُ فَشَكَوْا أَنَّ النَّاسَ قَدْ أَسْرَعُوا إِلَى حَظَائِرِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَلاَ لاَ تَحِلُّ أَمْوَالُ الْمُعَاهِدِينَ إِلاَّ بِحَقِّهَا وَحَرَامٌ عَلَيْكُمْ حُمُرُ الأَهْلِيَّةِ وَخَيْلُهَا وَبِغَالُهَا وَكُلُّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّبَاعِ وَكُلُّ ذِي مِخْلَبٍ مِنَ الطَّيْرِ ‏"‏ ‏.‏

Xolid ibn al-Valid (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ bilan birga Xaybarda jang qildim. Yahudiylar kelib, odamlar ularning qoʻralariga (mol-mulkiga) shoshilib bostirib kirayotganidan shikoyat qilishdi. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Ogʻoh boʻlinglar! Ahdlashganlar (zimmiylar)ning mollari haqsiz ravishda sizlarga halol boʻlmaydi. Xonaki eshaklar, ularning otlari va xachirlari, yirtqichlardan tishi (qoziq tishi) boʻlgan har bir hayvon hamda qushlardan changali boʻlgan har bir qush sizlarga harom qilingan›, dedilar».Холид ибн ал-Валид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Хайбарда жанг қилдим. Яҳудийлар келиб, одамлар уларнинг қўраларига (мол-мулкига) шошилиб бостириб кираётганидан шикоят қилишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹Оғоҳ бўлинглар! Аҳдлашганлар (зиммийлар)нинг моллари ҳақсиз равишда сизларга ҳалол бўлмайди. Хонаки эшаклар, уларнинг отлари ва хачирлари, йиртқичлардан тиши (қозиқ тиши) бўлган ҳар бир ҳайвон ҳамда қушлардан чангали бўлган ҳар бир қуш сизларга ҳаром қилинган›, дедилар».