حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ امْرَأَةً دَخَلَتْ النَّارَ فِي هِرَّةٍ رَبَطَتْهَا فَلَمْ تَدَعْهَا تُصِيبُ مِنْ خَشَاشِ الْأَرْضِ وَلَمْ تُطْعِمْهَا وَلَمْ تَسْقِهَا حَتَّى مَاتَتْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Bir ayol oʻzi bogʻlab qoʻygan mushuk sababli doʻzaxga kirdi: uni yerning hasharotlaridan yeb tirikchilik qilishga qoʻyib yubormadi, oʻzi ham unga na taom berdi, na suv berdi — toki u oʻlib ketguncha», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бир аёл ўзи боғлаб қўйган мушук сабабли дўзахга кирди: уни ернинг ҳашаротларидан еб тирикчилик қилишга қўйиб юбормади, ўзи ҳам унга на таом берди, на сув берди — токи у ўлиб кетгунча», дедилар.