حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ يَزِيدَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَمِّهِ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدْ لَكَ بِهَا عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ لَوْلَا أَنْ تُعَيِّرَنِي قُرَيْشٌ لَأَقْرَرْتُ عَيْنَكَ بِهَا قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ}
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ amakilariga: «‹Lo ilaha illalloh› deng; men qiyomat kuni Allohning huzurida u (kalima) bilan sizning (foydangizga) guvohlik beray», dedilar. U: «Quraysh meni ayblab, taʼna qilmaganida edi, men u (kalima) bilan koʻzingni quvontirgan boʻlardim», dedi. Shunda Alloh azza va jalla: {Albatta, sen oʻzing suygan kishini hidoyat qila olmaysan, lekin Alloh Oʻzi xohlagan kishini hidoyat qiladi va U hidoyat topuvchilarni yaxshiroq biluvchidir} (oyatini) nozil qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ амакиларига: «‹Ло илаҳа иллаллоҳ› денг; мен қиёмат куни Аллоҳнинг ҳузурида у (калима) билан сизнинг (фойдангизга) гувоҳлик берай», дедилар. У: «Қурайш мени айблаб, таъна қилмаганида эди, мен у (калима) билан кўзингни қувонтирган бўлардим», деди. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Албатта, сен ўзинг суйган кишини ҳидоят қила олмайсан, лекин Аллоҳ Ўзи хоҳлаган кишини ҳидоят қилади ва У ҳидоят топувчиларни яхшироқ билувчидир} (оятини) нозил қилди.