حَدَّثَنَا أَسْوَدُ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ فَإِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ فَأَيُّمَا مُسْلِمٍ لَعَنْتُهُ أَوْ آذَيْتُهُ فَاجْعَلْهَا لَهُ زَكَاةً وَقُرْبَةً حَدَّثَنَاهُ ابْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا الْأَعْمَشُ أَنَّهُ قَالَ زَكَاةً وَرَحْمَةً
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Allohim, men faqat bir insonman; qaysi bir musulmonni laʼnat qilgan yoki unga ozor bergan boʻlsam, buni unga zakot va (Senga) yaqinlik (vositasi) qilgin», dedilar. Buni bizga Ibn Numayr soʻzlab berdi; u aytdi: Bizga Aʼmash xabar berdiki, u: «zakot va rahmat», degan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳим, мен фақат бир инсонман; қайси бир мусулмонни лаънат қилган ёки унга озор берган бўлсам, буни унга закот ва (Сенга) яқинлик (воситаси) қилгин», дедилар. Буни бизга Ибн Нумайр сўзлаб берди; у айтди: Бизга Аъмаш хабар бердики, у: «закот ва раҳмат», деган.