حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَقُولُ أَحَدُكُمْ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي إِنْ شِئْتَ اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي إِنْ شِئْتَ لِيَعْزِمْ الْمَسْأَلَةَ قَالَ لَا مُكْرِهَ لَهُقَالَ عَبْد اللَّهِ كَذَا كَانَ فِي كِتَابِ أَبِي مُبَيَّضٌ وَلَا يُمْنَعُ فَضْلُ الْمَاءِ لِيُمْنَعَ بِهِ فَضْلُ الْكَلَإِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Sizlardan biringiz: ‹Allohim, agar xohlasang, meni magʻfirat qil; Allohim, agar xohlasang, menga rahm qil›, demasin. Balki soʻrovini qatʼiy qilsin, chunki Uni majburlovchi yoʻq», dedilar. Abdulloh aytdi: Otamning kitobida shunday, (bir joyi) oq (boʻsh) qoldirilgan edi: «Oʻt-oʻlanning ortiqchasi man qilinishi uchun suvning ortiqchasi man qilinmaydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Сизлардан бирингиз: ‹Аллоҳим, агар хоҳласанг, мени мағфират қил; Аллоҳим, агар хоҳласанг, менга раҳм қил›, демасин. Балки сўровини қатъий қилсин, чунки Уни мажбурловчи йўқ», дедилар. Абдуллоҳ айтди: Отамнинг китобида шундай, (бир жойи) оқ (бўш) қолдирилган эди: «Ўт-ўланнинг ортиқчаси ман қилиниши учун сувнинг ортиқчаси ман қилинмайди».