حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ أَنْبَأَنَا مَالِكٌ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَافَهُ ضَيْفٌ وَهُوَ كَافِرٌ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَاةٍ فَحُلِبَتْ فَشَرِبَ الْكَافِرُ حِلَابَهَا ثُمَّ أُخْرَى فَشَرِبَهُ ثُمَّ أُخْرَى فَشَرِبَهُ حَتَّى شَرِبَ حِلَابَ سَبْعِ شِيَاهٍ ثُمَّ إِنَّهُ أَصْبَحَ فَأَسْلَمَ فَأَمَرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَاةٍ فَشَرِبَ حِلَابَهَا ثُمَّ أَمَرَ بِأُخْرَى فَلَمْ يَسْتَتِمَّهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُؤْمِنُ يَأْكُلُ فِي مِعًى وَاحِدٍ وَالْكَافِرُ يَأْكُلُ فِي سَبْعَةِ أَمْعَاءٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga bir mehmon keldi, u kofir edi. Rasululloh ﷺ bir qoʻyni sogʻishga buyurdilar, u sogʻildi va u kishi uning sutini ichdi. Soʻng yana biri sogʻildi, uni ham ichdi. Soʻng yana biri sogʻildi, uni ham ichdi. Hatto u yetti qoʻyning sutini ichdi. Soʻng tongda u musulmon boʻldi. Rasululloh ﷺ uning uchun bir qoʻyni sogʻishga buyurdilar, u uning sutini ichdi. Soʻng yana birini buyurdilar, ammo u uni tugata olmadi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Moʻmin bitta ichakka ichadi, kofir esa yetti ichakka ichadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга бир меҳмон келди, у кофир эди. Расулуллоҳ ﷺ бир қўйни соғишга буюрдилар, у соғилди ва у киши унинг сутини ичди. Сўнг яна бири соғилди, уни ҳам ичди. Сўнг яна бири соғилди, уни ҳам ичди. Ҳатто у етти қўйнинг сутини ичди. Сўнг тонгда у мусулмон бўлди. Расулуллоҳ ﷺ унинг учун бир қўйни соғишга буюрдилар, у унинг сутини ичди. Сўнг яна бирини буюрдилар, аммо у уни тугата олмади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Мўмин битта ичакка ичади, кофир эса етти ичакка ичади», дедилар.