حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَطَاعَ الْعَبْدُ رَبَّهُ وَسَيِّدَهُ فَلَهُ أَجْرَانِقَالَ فَلَمَّا أُعْتِقَ أَبُو رَافِعٍ بَكَى فَقِيلَ لَهُ مَا يُبْكِيكَ قَالَ كَانَ لِي أَجْرَانِ فَذَهَبَ أَحَدُهُمَا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qul oʻz Robbiga va xoʻjayiniga itoat qilsa, unga ikki ajr bordir», dedilar. (Rovi) aytdi: Abu Rofeʼ ozod qilinganida yigʻladi. Unga: «Nega yigʻlayapsan?» deyildi. U: «Menga ikki ajr bor edi, ulardan biri ketdi», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қул ўз Роббига ва хўжайинига итоат қилса, унга икки ажр бордир», дедилар. (Рови) айтди: Абу Рофеъ озод қилинганида йиғлади. Унга: «Нега йиғлаяпсан?» дейилди. У: «Менга икки ажр бор эди, улардан бири кетди», деди.