حَدَّثَنَا هَوْذَةُ قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ عَنْ خِلَاسٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَاللَّهِ لَأَنْ يَأْخُذَ أَحَدُكُمْ حَبْلًا فَيَنْطَلِقَ إِلَى هَذَا الْجَبَلِ فَيَحْتَطِبَ مِنْ الْحَطَبِ وَيَبِيعَهُ وَيَسْتَغْنِيَ بِهِ عَنْ النَّاسِ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَسْأَلَ النَّاسَ أَعْطَوْهُ أَوْ حَرَمُوهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Allohga qasamki, biringizning arqon olib, mana shu togʻga borishi, oʻtin terib, uni sotishi va shu bilan odamlardan behojat boʻlishi — odamlardan soʻrashidan, ular unga bersalar ham, bermasalar ham, oʻzi uchun yaxshiroqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Аллоҳга қасамки, бирингизнинг арқон олиб, мана шу тоғга бориши, ўтин териб, уни сотиши ва шу билан одамлардан беҳожат бўлиши — одамлардан сўрашидан, улар унга берсалар ҳам, бермасалар ҳам, ўзи учун яхшироқдир», дедилар.