حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهِ لَأَنْ يَأْخُذَ أَحَدُكُمْ حَبْلًا فَيَحْتَطِبَ فَيَحْمِلَهُ عَلَى ظَهْرِهِ فَيَأْكُلَ أَوْ يَتَصَدَّقَ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَأْتِيَ رَجُلًا أَغْنَاهُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَيَسْأَلَهُ أَعْطَاهُ أَوْ مَنَعَهُ ذَلِكَ بِأَنَّ الْيَدَ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنْ الْيَدِ السُّفْلَى
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Allohga qasamki, biringizning arqon olib, oʻtin terib, uni yelkasida koʻtarib kelishi va (shu bilan) yeyishi yoki sadaqa qilishi — Alloh Oʻz fazlidan boy qilgan bir kishining oldiga borib undan soʻrashidan, u bersa ham, bermasa ham, oʻzi uchun yaxshiroqdir. Chunki yuqori qoʻl quyi qoʻldan yaxshiroqdir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Аллоҳга қасамки, бирингизнинг арқон олиб, ўтин териб, уни елкасида кўтариб келиши ва (шу билан) ейиши ёки садақа қилиши — Аллоҳ Ўз фазлидан бой қилган бир кишининг олдига бориб ундан сўрашидан, у берса ҳам, бермаса ҳам, ўзи учун яхшироқдир. Чунки юқори қўл қуйи қўлдан яхшироқдир».