حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَا يُوطِنُ رَجُلٌ مُسْلِمٌ الْمَسَاجِدَ لِلصَّلَاةِ وَالذِّكْرِ إِلَّا تَبَشْبَشَ اللَّهُ بِهِ يَعْنِي حِينَ يَخْرُجُ مِنْ بَيْتِهِ كَمَا يَتَبَشْبَشُ أَهْلُ الْغَائِبِ بِغَائِبِهِمْ إِذَا قَدِمَ عَلَيْهِمْحَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi, u zot: «Musulmon kishi namoz va zikr uchun masjidlarni oʻziga makon qilsa, albatta, Alloh unga — yaʼni u uyidan chiqqan paytida — xuddi gʻoyib boʻlgan kishining ahli oʻz gʻoyibi ularning oldiga kelganida quvongandek quvonadi», dedilar. Saʼid ibn Yasor ham Abu Hurayrani: Rasululloh ﷺ (shunday) dedilar, deganini eshitgan va shunga oʻxshashini zikr qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади, у зот: «Мусулмон киши намоз ва зикр учун масжидларни ўзига макон қилса, албатта, Аллоҳ унга — яъни у уйидан чиққан пайтида — худди ғойиб бўлган кишининг аҳли ўз ғойиби уларнинг олдига келганида қувонгандек қувонади», дедилар. Саъид ибн Ясор ҳам Абу Ҳурайрани: Расулуллоҳ ﷺ (шундай) дедилар, деганини эшитган ва шунга ўхшашини зикр қилган.