Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Albatta munofiqlarning alomatlari bordir, ular shu (alomatlar) bilan tanilinadi: salomlashishlari laʼnat, taomlari talon-taroj, gʻanimatlari xiyonatdir; masjidlarga faqat uzoqlashgan holda yaqinlashadilar, namozga faqat kibrlanib, eng oxirida keladilar; (odamlarga) inoq boʻlmaydilar va (odamlar ham) ular bilan inoq boʻlmaydi; kechasi yogʻochdek (qotib qoladilar), kunduzi shovqin-suron (qiladilar)», dedilar. Yazid bir marta: «suxubun bin-nahor», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Албатта мунофиқларнинг аломатлари бордир, улар шу (аломатлар) билан танилинади: саломлашишлари лаънат, таомлари талон-тарож, ғаниматлари хиёнатдир; масжидларга фақат узоқлашган ҳолда яқинлашадилар, намозга фақат кибрланиб, энг охирида келадилар; (одамларга) иноқ бўлмайдилар ва (одамлар ҳам) улар билан иноқ бўлмайди; кечаси ёғочдек (қотиб қоладилар), кундузи шовқин-сурон (қиладилар)», дедилар. Язид бир марта: «сухубун бин-наҳор», деди.