Musnad Ahmad · HadisМуснад Аҳмад · Ҳадис7013
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَعَا أَحَدُكُمْ فَلَا يَقُلْ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي إِنْ شِئْتَ وَلَكِنْ لِيَعْزِمْ بِالْمَسْأَلَةِ فَإِنَّهُ لَا مُكْرِهَ لَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Biringiz duo qilsa, ‹Allohim, agar xohlasang, meni magʻfirat et› demasin, balki soʻrovini qatʼiy qilsin. Chunki Uni majburlovchi hech kim yoʻqdir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказади: «Бирингиз дуо қилса, ‹Аллоҳим, агар хоҳласанг, мени мағфират эт› демасин, балки сўровини қатъий қилсин. Чунки Уни мажбурловчи ҳеч ким йўқдир».
Darajasi:Даражаси: Isnodi sahihИсноди саҳиҳ (أحمد شاكر) · Isnodi sahihИсноди саҳиҳ (شعيب الأرناؤوط) · Rivoyat qildi:Ривоят қилди: Abu Hurayra Abdurrahmon ibn Saxr ad-Davsiy