حَدَّثَنَا ابْنُ عَامِرٍ أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَدَخَلَ رَجُلٌ عَلَى أَهْلِهِ فَلَمَّا رَأَى مَا بِهِمْ مِنْ الْحَاجَةِ خَرَجَ إِلَى الْبَرِيَّةِ فَلَمَّا رَأَتْ امْرَأَتُهُ قَامَتْ إِلَى الرَّحَى فَوَضَعَتْهَا وَإِلَى التَّنُّورِ فَسَجَرَتْهُ ثُمَّ قَالَتْ اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا فَنَظَرَتْ فَإِذَا الْجَفْنَةُ قَدْ امْتَلَأَتْ قَالَ وَذَهَبَتْ إِلَى التَّنُّورِ فَوَجَدَتْهُ مُمْتَلِئًا قَالَ فَرَجَعَ الزَّوْجُ قَالَ أَصَبْتُمْ بَعْدِي شَيْئًا قَالَتْ امْرَأَتُهُ نَعَمْ مِنْ رَبِّنَا قَامَ إِلَى الرَّحَى فَذُكِرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَمَا إِنَّهُ لَوْ لَمْ يَرْفَعْهَا لَمْ تَزَلْ تَدُورُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ شَهِدْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ وَاللَّهِ لَأَنْ يَأْتِيَ أَحَدُكُمْ صَبِيرًا ثُمَّ يَحْمِلَهُ يَبِيعَهُ فَيَسْتَعِفَّ مِنْهُ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَأْتِيَ رَجُلًا يَسْأَلُهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kishi ahlining oldiga kirdi. Ularning ehtiyojini koʻrgach, sahroga chiqib ketdi. Xotini buni koʻrgach, qoʻl yorgʻuchogʻi oldiga borib uni qoʻydi, tandir oldiga borib uni qizdirdi, soʻng: «Allohim, bizni rizqlantirgin», dedi. Qarasa, togʻora toʻlib qolibdi. (Rovi) aytdi: Tandirga bordi, uni ham toʻla topdi. (Rovi) aytdi: Eri qaytib kelib: «Mendan keyin biror narsa topdingizmi?» dedi. Xotini: «Ha, Robbimizdan», dedi. U yorgʻuchoq oldiga borib (uni koʻtarib qoʻydi). Bu Nabiy ﷺga zikr qilinganda, u zot: «Bilingki, agar u uni koʻtarmaganida, u qiyomat kunigacha aylanaverar edi», dedilar. Men Nabiy ﷺning: «Allohga qasamki, biringizning bir bogʻlam (oʻtin) keltirib, uni koʻtarib sotishi va shu bilan (soʻrashdan) oʻzini tiyishi — bir kishining oldiga borib undan soʻrashidan koʻra yaxshiroqdir», deb aytayotganlarida hozir boʻlganman.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир киши аҳлининг олдига кирди. Уларнинг эҳтиёжини кўргач, саҳрога чиқиб кетди. Хотини буни кўргач, қўл ёрғучоғи олдига бориб уни қўйди, тандир олдига бориб уни қиздирди, сўнг: «Аллоҳим, бизни ризқлантиргин», деди. Қараса, тоғора тўлиб қолибди. (Рови) айтди: Тандирга борди, уни ҳам тўла топди. (Рови) айтди: Эри қайтиб келиб: «Мендан кейин бирор нарса топдингизми?» деди. Хотини: «Ҳа, Роббимиздан», деди. У ёрғучоқ олдига бориб (уни кўтариб қўйди). Бу Набий ﷺга зикр қилинганда, у зот: «Билингки, агар у уни кўтармаганида, у қиёмат кунигача айланаверар эди», дедилар. Мен Набий ﷺнинг: «Аллоҳга қасамки, бирингизнинг бир боғлам (ўтин) келтириб, уни кўтариб сотиши ва шу билан (сўрашдан) ўзини тийиши — бир кишининг олдига бориб ундан сўрашидан кўра яхшироқдир», деб айтаётганларида ҳозир бўлганман.