حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُؤْتَى بِالْمَوْتِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَبْشًا فَيُقَالُ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ تَعْرِفُونَ هَذَا فَيَطَّلِعُونَ خَائِفِينَ قَالَ فَيَقُولُونَ نَعَمْ قَالَ ثُمَّ يُنَادَ أَهْلُ النَّارِ تَعْرِفُونَ هَذَا فَيَقُولُونَ نَعَمْ فَيُذْبَحُ ثُمَّ يُقَالُ خُلُودٌ فِي الْجَنَّةِ وَخُلُودٌ فِي النَّارِحَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ مِثْلَهُ إِلَّا أَنَّهُ زَادَ فِيهِ يُؤْتَى عَلَى الصِّرَاطِ فَيُذْبَحُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qiyomat kuni oʻlim bir qoʻchqor (suratida) keltiriladi va: ‹Ey jannat ahli, buni tanaysizlarmi?› deyiladi. Ular qoʻrqqan holda boʻylab qaraydilar va: ‹Ha›, deydilar. Soʻng doʻzax ahliga: ‹Buni tanaysizlarmi?› deb nido qilinadi; ular: ‹Ha›, deydilar. Bas, u soʻyiladi. Soʻng: ‹Jannatda mangulik va doʻzaxda mangulik›, deyiladi», dedilar. Bizga Asvad ibn Omir Abu Bakrdan, u Osimdan, u Abu Solihdan, u Abu Hurayradan shuning mislini aytib berdi; faqat unda: «(Oʻlim) sirot ustiga keltiriladi va soʻyiladi», deb ziyoda qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат куни ўлим бир қўчқор (суратида) келтирилади ва: ‹Эй жаннат аҳли, буни танайсизларми?› дейилади. Улар қўрққан ҳолда бўйлаб қарайдилар ва: ‹Ҳа›, дейдилар. Сўнг дўзах аҳлига: ‹Буни танайсизларми?› деб нидо қилинади; улар: ‹Ҳа›, дейдилар. Бас, у сўйилади. Сўнг: ‹Жаннатда мангулик ва дўзахда мангулик›, дейилади», дедилар. Бизга Асвад ибн Омир Абу Бакрдан, у Осимдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан шунинг мислини айтиб берди; фақат унда: «(Ўлим) сирот устига келтирилади ва сўйилади», деб зиёда қилди.