حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " يُؤْتَى بِالْمَوْتِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُوقَفُ عَلَى الصِّرَاطِ فَيُقَالُ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ . فَيَطَّلِعُونَ خَائِفِينَ وَجِلِينَ أَنْ يُخْرَجُوا مِنْ مَكَانِهِمُ الَّذِي هُمْ فِيهِ ثُمَّ يُقَالُ يَا أَهْلَ النَّارِ فَيَطَّلِعُونَ مُسْتَبْشِرِينَ فَرِحِينَ أَنْ يُخْرَجُوا مِنْ مَكَانِهِمُ الَّذِي هُمْ فِيهِ فَيُقَالُ هَلْ تَعْرِفُونَ هَذَا قَالُوا نَعَمْ هَذَا الْمَوْتُ . قَالَ فَيُؤْمَرُ بِهِ فَيُذْبَحُ عَلَى الصِّرَاطِ ثُمَّ يُقَالُ لِلْفَرِيقَيْنِ كِلاَهُمَا خُلُودٌ فِيمَا تَجِدُونَ لاَ مَوْتَ فِيهِ أَبَدًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qiyomat kuni oʻlim keltirilib, Sirot ustida toʻxtatiladi. Soʻng: ‹Ey jannat ahli!› deyiladi. Ular oʻzlari boʻlgan joyidan chiqarilishidan qoʻrqib, hadiksirab qaraydilar. Soʻng: ‹Ey doʻzax ahli!› deyiladi. Ular oʻzlari boʻlgan joyidan chiqarilishini umid qilib, xursand va shod holda qaraydilar. Soʻng: ‹Buni tanidingizmi?› deyiladi. Ular: ‹Ha, bu oʻlim›, deydilar. Soʻng unga amr qilinib, Sirot ustida soʻyiladi. Keyin ikkala guruhga ham: ‹Har ikkovingiz oʻzingiz boʻlgan holingizda mangu qolasiz, unda hech qachon oʻlim boʻlmaydi›, deyiladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат куни ўлим келтирилиб, Сирот устида тўхтатилади. Сўнг: ‹Эй жаннат аҳли!› дейилади. Улар ўзлари бўлган жойидан чиқарилишидан қўрқиб, ҳадиксираб қарайдилар. Сўнг: ‹Эй дўзах аҳли!› дейилади. Улар ўзлари бўлган жойидан чиқарилишини умид қилиб, хурсанд ва шод ҳолда қарайдилар. Сўнг: ‹Буни танидингизми?› дейилади. Улар: ‹Ҳа, бу ўлим›, дейдилар. Сўнг унга амр қилиниб, Сирот устида сўйилади. Кейин иккала гуруҳга ҳам: ‹Ҳар икковингиз ўзингиз бўлган ҳолингизда мангу қоласиз, унда ҳеч қачон ўлим бўлмайди›, дейилади», дедилар.