حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ عَنْ ضَمْضَمِ بْنِ جَوْسٍ الْيَمَامِيِّ قَالَقَالَ لِي أَبُو هُرَيْرَةَ يَا يَمَامِيُّ لَا تَقُولَنَّ لِرَجُلٍ وَاللَّهِ لَا يَغْفِرُ اللَّهُ لَكَ أَوْ لَا يُدْخِلُكَ اللَّهُ الْجَنَّةَ أَبَدًا قُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ إِنَّ هَذِهِ لَكَلِمَةٌ يَقُولُهَا أَحَدُنَا لِأَخِيهِ وَصَاحِبِهِ إِذَا غَضِبَ قَالَ فَلَا تَقُلْهَا فَإِنِّي سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ كَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ رَجُلَانِ كَانَ أَحَدُهُمَا مُجْتَهِدًا فِي الْعِبَادَةِ وَكَانَ الْآخَرُ مُسْرِفًا عَلَى نَفْسِهِ فَكَانَا مُتَآخِيَيْنِ فَكَانَ الْمُجْتَهِدُ لَا يَزَالُ يَرَى الْآخَرَ عَلَى ذَنْبٍ فَيَقُولُ يَا هَذَا أَقْصِرْ فَيَقُولُ خَلِّنِي وَرَبِّي أَبُعِثْتَ عَلَيَّ رَقِيبًا قَالَ إِلَى أَنْ رَآهُ يَوْمًا عَلَى ذَنْبٍ اسْتَعْظَمَهُ فَقَالَ لَهُ وَيْحَكَ أَقْصِرْ قَالَ خَلِّنِي وَرَبِّي أَبُعِثْتَ عَلَيَّ رَقِيبًا قَالَ فَقَالَ وَاللَّهِ لَا يَغْفِرُ اللَّهُ لَكَ أَوْ لَا يُدْخِلُكَ اللَّهُ الْجَنَّةَ أَبَدًا قَالَ أَحَدُهُمَا قَالَ فَبَعَثَ اللَّهُ إِلَيْهِمَا مَلَكًا فَقَبَضَ أَرْوَاحَهُمَا وَاجْتَمَعَا فَقَالَ لِلْمُذْنِبِ اذْهَبْ فَادْخُلْ الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِي وَقَالَ لِلْآخَرِ أَكُنْتَ بِي عَالِمًا أَكُنْتَ عَلَى مَا فِي يَدِي خَازِنًا اذْهَبُوا بِهِ إِلَى النَّارِ قَالَ فَوَالَّذِي نَفْسُ أَبِي الْقَاسِمِ بِيَدِهِ لَتَكَلَّمَ بِالْكَلِمَةِ أَوْبَقَتْ دُنْيَاهُ وَآخِرَتَهُ
Damdam ibn Javs al-Yamomiy aytdi: Abu Hurayra (roziyallohu anhu) menga: «Ey yamomalik! Hech qachon biror kishiga: ‹Allohga qasamki, Alloh seni magʻfirat qilmaydi› yoki ‹Alloh seni hech qachon jannatga kirgizmaydi›, dema», dedi. Men: «Ey Abu Hurayra, bu — birimiz gʻazablanganda birodariga yoki doʻstiga aytadigan soʻz-ku», dedim. U dedi: «Uni aytma! Chunki men Nabiy ﷺning shunday deganlarini eshitganman: ‹Bani Isroilda ikki kishi bor edi: biri ibodatda tirishqoq, ikkinchisi esa oʻziga isrof qilgan (gunohkor) edi. Ular birodar edilar. Tirishqogʻi ikkinchisini doimo gunoh ustida koʻrar va: Ey falonchi, bas qil!, der edi. U esa: Meni Robbim bilan qoʻy; sen menga kuzatuvchi qilib yuborilganmisan?, der edi. Bir kuni uni oʻzi ogʻir sanagan gunoh ustida koʻrdi va unga: Voy senga, bas qil!, dedi. U: Meni Robbim bilan qoʻy; sen menga kuzatuvchi qilib yuborilganmisan?, dedi. Shunda u: Allohga qasamki, Alloh seni magʻfirat qilmaydi — yoki: Alloh seni hech qachon jannatga kirgizmaydi, dedi. Soʻng Alloh ularga bir farishtani yubordi va u ikkovining ruhini qabz qildi, ikkalasi jamlandi. (Alloh) gunohkorga: Bor, Mening rahmatim bilan jannatga kir, dedi. Boshqasiga esa: Sen Meni biluvchi eding? Sen Mening qoʻlimdagi narsaga xazinaboshi eding? Uni doʻzaxga olib ketinglar, dedi›». (Abu Hurayra) dedi: «Abulqosimning joni Qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, u shunday bir soʻz aytdiki, u soʻz uning dunyosini ham, oxiratini ham halok qildi».Дамдам ибн Жавс ал-Ямомий айтди: Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) менга: «Эй ямомалик! Ҳеч қачон бирор кишига: ‹Аллоҳга қасамки, Аллоҳ сени мағфират қилмайди› ёки ‹Аллоҳ сени ҳеч қачон жаннатга киргизмайди›, дема», деди. Мен: «Эй Абу Ҳурайра, бу — биримиз ғазабланганда биродарига ёки дўстига айтадиган сўз-ку», дедим. У деди: «Уни айтма! Чунки мен Набий ﷺнинг шундай деганларини эшитганман: ‹Бани Исроилда икки киши бор эди: бири ибодатда тиришқоқ, иккинчиси эса ўзига исроф қилган (гуноҳкор) эди. Улар биродар эдилар. Тиришқоғи иккинчисини доимо гуноҳ устида кўрар ва: Эй фалончи, бас қил!, дер эди. У эса: Мени Роббим билан қўй; сен менга кузатувчи қилиб юборилганмисан?, дер эди. Бир куни уни ўзи оғир санаган гуноҳ устида кўрди ва унга: Вой сенга, бас қил!, деди. У: Мени Роббим билан қўй; сен менга кузатувчи қилиб юборилганмисан?, деди. Шунда у: Аллоҳга қасамки, Аллоҳ сени мағфират қилмайди — ёки: Аллоҳ сени ҳеч қачон жаннатга киргизмайди, деди. Сўнг Аллоҳ уларга бир фариштани юборди ва у икковининг руҳини қабз қилди, иккаласи жамланди. (Аллоҳ) гуноҳкорга: Бор, Менинг раҳматим билан жаннатга кир, деди. Бошқасига эса: Сен Мени билувчи эдинг? Сен Менинг қўлимдаги нарсага хазинабоши эдинг? Уни дўзахга олиб кетинглар, деди›». (Абу Ҳурайра) деди: «Абулқосимнинг жони Қўлида бўлган Зотга қасамки, у шундай бир сўз айтдики, у сўз унинг дунёсини ҳам, охиратини ҳам ҳалок қилди».