حَدَّثَنَا هَيْثَمٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ عَنِ الْعَلَاءِ و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُجْمَعُ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ ثُمَّ يَطْلُعُ عَلَيْهِمْ رَبُّ الْعَالَمِينَ ثُمَّ يُقَالُ أَلَا تَتَّبِعُ كُلُّ أُمَّةٍ مَا كَانُوا يَعْبُدُونَ فَيَتَمَثَّلُ لِصَاحِبِ الصَّلِيبِ صَلِيبُهُ وَلِصَاحِبِ الصُّوَرِ صُوَرُهُ وَلِصَاحِبِ النَّارِ نَارُهُ فَيَتَّبِعُونَ مَا كَانُوا يَعْبُدُونَ وَيَبْقَى الْمُسْلِمُونَ فَيَطْلُعُ عَلَيْهِمْ رَبُّ الْعَالَمِينَ فَيَقُولُ أَلَا تَتَّبِعُونَ النَّاسَ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ اللَّهُ رَبُّنَا وَهَذَا مَكَانُنَا حَتَّى نَرَى رَبَّنَا وَهُوَ يَأْمُرُهُمْ وَيُثَبِّتُهُمْ ثُمَّ يَتَوَارَى ثُمَّ يَطْلُعُ فَيَقُولُ أَلَا تَتَّبِعُونَ النَّاسَ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ اللَّهُ رَبُّنَا وَهَذَا مَكَانُنَا حَتَّى نَرَى رَبَّنَا وَهُوَ يَأْمُرُهُمْ وَيُثَبِّتُهُمْ قَالُوا وَهَلْ نَرَاهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَهَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا قَالَ فَإِنَّكُمْ لَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَتِهِ تِلْكَ السَّاعَةَ ثُمَّ يَتَوَارَى ثُمَّ يَطْلُعُ فَيُعَرِّفُهُمْ نَفْسَهُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ اتَّبِعُونِي فَيَقُومُ الْمُسْلِمُونَ وَيُوضَعُ الصِّرَاطُ فَهُمْ عَلَيْهِ مِثْلُ جِيَادِ الْخَيْلِ وَالرِّكَابِ وَقَوْلُهُمْ عَلَيْهِ سَلِّمْ سَلِّمْ وَيَبْقَى أَهْلُ النَّارِ فَيُطْرَحُ مِنْهُمْ فِيهَا فَوْجٌ فَيُقَالُ هَلْ امْتَلَأْتِ وَتَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ ثُمَّ يُطْرَحُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Odamlar qiyomat kunida bir maydonga jamlanadi, soʻng olamlar Rabbi ularga zohir boʻladi va: ‹Har bir ummat oʻzi ibodat qilgan narsasiga ergashsin›, deyiladi. Bas, xoch egasiga xochi, suratlar egasiga suratlari, olov egasiga oʻz olovi namoyon qilinadi va ular oʻzlari ibodat qilgan narsalariga ergashadilar, musulmonlar esa qoladilar. Olamlar Rabbi ularga zohir boʻlib: ‹Sizlar (boshqa) odamlarga ergashmaysizmi?›, deydi. Ular: ‹Sendan Allohga panoh tilaymiz, Alloh bizning Rabbimizdir, mana shu bizning joyimizdir, toki Rabbimizni koʻrgunimizcha›, deydilar. U esa ularga amr qiladi va ularni sobit qiladi. Soʻng yashirinadi, soʻng yana zohir boʻlib: ‹Sizlar (boshqa) odamlarga ergashmaysizmi?›, deydi. Ular: ‹Sendan Allohga panoh tilaymiz, Sendan Allohga panoh tilaymiz, Alloh bizning Rabbimizdir, mana shu bizning joyimizdir, toki Rabbimizni koʻrgunimizcha›, deydilar. U esa ularga amr qiladi va ularni sobit qiladi», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, biz Uni koʻramizmi?», dedilar. U zot: «Toʻlin oy kechasi oyni koʻrishda qiynalasizmi?», dedilar. Ular: «Yoʻq», dedilar. U zot: «Bas, albatta, sizlar oʻsha vaqtda Uni koʻrishda qiynalmaysizlar. Soʻng U yashirinadi, soʻng zohir boʻlib, ularga Oʻzini tanitadi va: ‹Men sizning Rabbingizman, Menga ergashinglar›, deydi. Shunda musulmonlar turadilar va sirot qoʻyiladi, ular uning ustidan oqar otlar va ulovlardek oʻtadilar, uning ustida ularning soʻzi: ‹Salomat qil, salomat qil›, (boʻladi). Doʻzax ahli esa qoladi, ulardan bir guruh unga tashlanadi va: ‹Toʻldingmi?›, deyiladi. U: ‹Yana qoʻshimcha bormi?›, deydi. Soʻng yana tashlanadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Одамлар қиёмат кунида бир майдонга жамланади, сўнг оламлар Рабби уларга зоҳир бўлади ва: ‹Ҳар бир уммат ўзи ибодат қилган нарсасига эргашсин›, дейилади. Бас, хоч эгасига хочи, суратлар эгасига суратлари, олов эгасига ўз олови намоён қилинади ва улар ўзлари ибодат қилган нарсаларига эргашадилар, мусулмонлар эса қоладилар. Оламлар Рабби уларга зоҳир бўлиб: ‹Сизлар (бошқа) одамларга эргашмайсизми?›, дейди. Улар: ‹Сендан Аллоҳга паноҳ тилаймиз, Аллоҳ бизнинг Раббимиздир, мана шу бизнинг жойимиздир, токи Раббимизни кўргунимизча›, дейдилар. У эса уларга амр қилади ва уларни собит қилади. Сўнг яширинади, сўнг яна зоҳир бўлиб: ‹Сизлар (бошқа) одамларга эргашмайсизми?›, дейди. Улар: ‹Сендан Аллоҳга паноҳ тилаймиз, Сендан Аллоҳга паноҳ тилаймиз, Аллоҳ бизнинг Раббимиздир, мана шу бизнинг жойимиздир, токи Раббимизни кўргунимизча›, дейдилар. У эса уларга амр қилади ва уларни собит қилади», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, биз Уни кўрамизми?», дедилар. У зот: «Тўлин ой кечаси ойни кўришда қийналасизми?», дедилар. Улар: «Йўқ», дедилар. У зот: «Бас, албатта, сизлар ўша вақтда Уни кўришда қийналмайсизлар. Сўнг У яширинади, сўнг зоҳир бўлиб, уларга Ўзини танитади ва: ‹Мен сизнинг Раббингизман, Менга эргашинглар›, дейди. Шунда мусулмонлар турадилар ва сирот қўйилади, улар унинг устидан оқар отлар ва уловлардек ўтадилар, унинг устида уларнинг сўзи: ‹Саломат қил, саломат қил›, (бўлади). Дўзах аҳли эса қолади, улардан бир гуруҳ унга ташланади ва: ‹Тўлдингми?›, дейилади. У: ‹Яна қўшимча борми?›, дейди. Сўнг яна ташланади», дедилар.