حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ بَعْجَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْجُهَنِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَأْتِيَنَّ عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ يَكُونُ أَفْضَلُ النَّاسِ فِيهِ بِمَنْزِلَةِ رَجُلٍ أَخَذَ بِعِنَانِ فَرَسِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كُلَّمَا سَمِعَ بِهَيْعَةٍ اسْتَوَى عَلَى مَتْنِهِ ثُمَّ طَلَبَ الْمَوْتَ مَظَانَّهُ وَرَجُلٌ فِي شِعْبٍ مِنْ هَذِهِ الشِّعَابِ يُقِيمُ الصَّلَاةَ وَيُؤْتِي الزَّكَاةَ وَيَدَعُ النَّاسَ إِلَّا مِنْ خَيْرٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Odamlar ustiga shunday zamon keladiki, unda odamlarning eng afzali — Alloh yoʻlida otining jilovidan tutgan, qachon (dushman) shovqinini eshitsa, otiga minib, oʻlim kutiladigan joylarni izlab boradigan kishi va mana shu togʻ darralaridan birida namozni ado etib, zakotni berib, odamlarni yaxshilikdan boshqa (narsalarda) tark etgan kishidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Одамлар устига шундай замон келадики, унда одамларнинг энг афзали — Аллоҳ йўлида отининг жиловидан тутган, қачон (душман) шовқинини эшитса, отига миниб, ўлим кутиладиган жойларни излаб борадиган киши ва мана шу тоғ дарраларидан бирида намозни адо этиб, закотни бериб, одамларни яхшиликдан бошқа (нарсаларда) тарк этган кишидир», дедилар.