Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir kishi yoʻlda ketayotganida unga chanqoq qattiq ogʻirlik qildi. U bir quduqni topib, unga tushdi va suv ichdi. Soʻng chiqsa, bir it chanqoqdan tilini osiltirib hansirab, hoʻl tuproqni yeb turgan ekan. Shunda u: ‹Bu itga chanqoq xuddi menga yetgani kabi yetibdi›, dedi-da, quduqqa tushib, maxsisini suvga toʻldirdi, soʻng uni ogʻzi bilan tishlab, yuqoriga chiqquncha ushlab turdi va itga suv ichirdi. Bas, Alloh uning shu amalini qadrladi va uni magʻfirat qildi», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, bizga chorva hayvonlarida ham ajr bormi?» dedilar. Rasululloh ﷺ: «Har bir hoʻl jigarda ajr bordir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир киши йўлда кетаётганида унга чанқоқ қаттиқ оғирлик қилди. У бир қудуқни топиб, унга тушди ва сув ичди. Сўнг чиқса, бир ит чанқоқдан тилини осилтириб ҳансираб, ҳўл тупроқни еб турган экан. Шунда у: ‹Бу итга чанқоқ худди менга етгани каби етибди›, деди-да, қудуққа тушиб, махсисини сувга тўлдирди, сўнг уни оғзи билан тишлаб, юқорига чиққунча ушлаб турди ва итга сув ичирди. Бас, Аллоҳ унинг шу амалини қадрлади ва уни мағфират қилди», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, бизга чорва ҳайвонларида ҳам ажр борми?» дедилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳар бир ҳўл жигарда ажр бордир», дедилар.