حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُدْرِكٍ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، قَالَ رَأَيْتُ قَدَحَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، وَكَانَ قَدِ انْصَدَعَ فَسَلْسَلَهُ بِفِضَّةٍ قَالَ وَهْوَ قَدَحٌ جَيِّدٌ عَرِيضٌ مِنْ نُضَارٍ. قَالَ قَالَ أَنَسٌ لَقَدْ سَقَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْقَدَحِ أَكْثَرَ مِنْ كَذَا وَكَذَا. قَالَ وَقَالَ ابْنُ سِيرِينَ إِنَّهُ كَانَ فِيهِ حَلْقَةٌ مِنْ حَدِيدٍ فَأَرَادَ أَنَسٌ أَنْ يَجْعَلَ مَكَانَهَا حَلْقَةً مِنْ ذَهَبٍ أَوْ فِضَّةٍ فَقَالَ لَهُ أَبُو طَلْحَةَ لاَ تُغَيِّرَنَّ شَيْئًا صَنَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتَرَكَهُ.
(Osim al-Ahval aytdi:) Men Paygʻambar ﷺning qadahlarini Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning huzurida koʻ rdim — u (qadah) yorilgan edi; u (Anas) uni kumush bilan ulab (zanjirlab) qoʻ ygan edi. U (qadah) — nuzor (yaxshi bir yogʻ och)dan (yasalgan) yaxshi, keng qadah edi. Anas: «Men Rasululloh ﷺga mana shu qadahda ancha-muncha (koʻ p marta) ichirgan edim» dedi. (Ibn Sirin: «Unda temirdan bir halqa bor edi; Anas uning oʻ rniga oltin yoki kumushdan halqa qoʻ ymoqchi boʻ ldi; (lekin) Abu Talha unga: ‹Rasululloh ﷺ qilgan hech narsani oʻ zgartirma› dedi; shunda u (Anas) uni (avvalgicha) tark qildi (qoldirdi)» dedi.)(Осим ал-Аҳвал айтди:) Мен Пайғамбар ﷺнинг қадаҳларини Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурида кў рдим — у (қадаҳ) ёрилган эди; у (Анас) уни кумуш билан улаб (занжирлаб) қў йган эди. У (қадаҳ) — нузор (яхши бир ёғ оч)дан (ясалган) яхши, кенг қадаҳ эди. Анас: «Мен Расулуллоҳ ﷺга мана шу қадаҳда анча-мунча (кў п марта) ичирган эдим» деди. (Ибн Сирин: «Унда темирдан бир ҳалқа бор эди; Анас унинг ў рнига олтин ёки кумушдан ҳалқа қў ймоқчи бў лди; (лекин) Абу Талҳа унга: ‹Расулуллоҳ ﷺ қилган ҳеч нарсани ў згартирма› деди; шунда у (Анас) уни (аввалгича) тарк қилди (қолдирди)» деди.)
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، قَالَ سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ عَنِ الصَّفَا، وَالْمَرْوَةِ، فَقَالَ كَانَا مِنْ شَعَائِرِ الْجَاهِلِيَّةِ فَلَمَّا كَانَ الإِسْلاَمُ أَمْسَكْنَا عَنْهُمَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ : ( إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا ) قَالَ هُمَا تَطَوُّعٌ (فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَإِنَّ اللَّهَ شَاكِرٌ عَلِيمٌ ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Osim al-Ahval (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u: «Men Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan Safo va Marva haqida soʻradim. U: ‹Ular johiliyat belgilaridan edi. Islom kelgach, biz ulardan tiyildik. Shunda Alloh: {Albatta, Safo bilan Marva Allohning belgilaridandir. Kim Baytni hajj qilsa yoki umra qilsa, ular orasida saʼy qilishida unga gunoh yoʻq} oyatini nozil qildi›, dedi. ‹Ular ikkisi (ortiqcha) nafl ibodatdir: {Kim oʻz ixtiyori bilan yaxshilik qilsa, albatta, Alloh shukr qiluvchi va biluvchidir}›, dedi», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahih hadisdir.Осим ал-Аҳвал (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у: «Мен Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан Сафо ва Марва ҳақида сўрадим. У: ‹Улар жоҳилият белгиларидан эди. Ислом келгач, биз улардан тийилдик. Шунда Аллоҳ: {Албатта, Сафо билан Марва Аллоҳнинг белгиларидандир. Ким Байтни ҳажж қилса ёки умра қилса, улар орасида саъй қилишида унга гуноҳ йўқ} оятини нозил қилди›, деди. ‹Улар иккиси (ортиқча) нафл ибодатдир: {Ким ўз ихтиёри билан яхшилик қилса, албатта, Аллоҳ шукр қилувчи ва билувчидир}›, деди», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.
أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ الْحِزَامِيُّ ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ ، قَالَ : " عَرَضْتُ عَلَى الشَّعْبِيِّ أَحَادِيثَ الْفِقْهِ، فَأَجَازَهَا لِي "
Osim al-Ahval aytdi: «Men Shaʼbiyga fiqh hadislarini oʻqib koʻrsatdim, u ularni menga ijozat qildi».Осим ал-Аҳвал айтди: «Мен Шаъбийга фиқҳ ҳадисларини ўқиб кўрсатдим, у уларни менга ижозат қилди».
نا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ ، نا سُفْيَانُ ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ ، قَالَ : " إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يَعُودَ ، فَلْيَتَوَضَّأْ وُضُوءَهُ لِلصَّلاةِ " . يَعْنِي : الَّذِي يُجَامِعُ ثُمَّ يَعُودُ قَبْلَ أَنْ يَغْتَسِلَ
Osim al-Ahvaldan rivoyat qilinadi: «Biringiz qaytishni istasa, namozga qiladigan tahoratidek tahorat qilsin», dedi — yaʼni jimoʻ qilib, gʻusl qilishdan oldin qaytadigan kishi haqida.Осим ал-Аҳвалдан ривоят қилинади: «Бирингиз қайтишни истаса, намозга қиладиган таҳоратидек таҳорат қилсин», деди — яъни жимў қилиб, ғусл қилишдан олдин қайтадиган киши ҳақида.