حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ الْجُرَيْرِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عُثْمَانَ النَّهْدِيَّ يَقُولُتَضَيَّفْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ سَبْعًا قَالَ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ قَسَمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَصْحَابِهِ تَمْرًا فَأَصَابَنِي سَبْعُ تَمَرَاتٍ إِحْدَاهُنَّ حَشَفَةٌ فَلَمْ يَكُنْ شَيْءٌ أَعْجَبَ إِلَيَّ مِنْهَا شَدَّتْ مَضَاغِي
Abu Usmon an-Nahdiy aytdi: Men Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ning mehmoni boʻldim — yetti (kun). Men uning shunday deganini eshitdim: Nabiy ﷺ ashoblari orasida xurmo taqsimladilar; menga yettita xurmo tegdi, ulardan biri hashaf (quruq, sifatsiz) edi. Menga undan koʻra yoqimliroq narsa boʻlmadi — u chaynashimni quvvatlantirdi.Абу Усмон ан-Наҳдий айтди: Мен Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)нинг меҳмони бўлдим — етти (кун). Мен унинг шундай деганини эшитдим: Набий ﷺ ашоблари орасида хурмо тақсимладилар; менга еттита хурмо тегди, улардан бири ҳашаф (қуруқ, сифатсиз) эди. Менга ундан кўра ёқимлироқ нарса бўлмади — у чайнашимни қувватлантирди.