حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَتْرُكُونَ الْمَدِينَةَ عَلَى خَيْرِ مَا كَانَتْ عَلَيْهِ لَا يَغْشَاهَا إِلَّا الْعَوَافِي قَالَ يُرِيدُ عَوَافِيَ السِّبَاعِ وَالطَّيْرِ وَآخِرُ مَنْ يُحْشَرُ رَاعِيَانِ مِنْ مُزَيْنَةَ يَنْعِقَانِ لِغَنَمِهِمَا فَيَجِدَاهَا وُحُوشًا حَتَّى إِذَا بَلَغَا ثَنِيَّةَ الْوَدَاعِ حُشِرَا عَلَى وُجُوهِهِمَا أَوْ خَرَّا عَلَى وُجُوهِهِمَا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Odamlar Madinani eng yaxshi holatida turgan chogʻida tark etadilar; unga yirtqichlar va qushlardan boshqa hech kim kirmaydi. Eng oxirida mahshar qilinadiganlar Muzaynadan boʻlgan ikki choʻpon boʻladi: ular qoʻylarini chaqirib haydab keladilar, lekin ularni yovvoyi boʻlib qolgan holda topadilar. Saniyyatul-Vadoʼga yetganlarida esa yuztuban mahshar qilinadilar — yoki: yuztuban yiqiladilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Одамлар Мадинани энг яхши ҳолатида турган чоғида тарк этадилар; унга йиртқичлар ва қушлардан бошқа ҳеч ким кирмайди. Энг охирида маҳшар қилинадиганлар Музайнадан бўлган икки чўпон бўлади: улар қўйларини чақириб ҳайдаб келадилар, лекин уларни ёввойи бўлиб қолган ҳолда топадилар. Санийятул-Вадўга етганларида эса юзтубан маҳшар қилинадилар — ёки: юзтубан йиқиладилар», дедилар.