حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ ذَكْوَانَ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَشْتُمُنِي ابْنُ آدَمَ وَمَا يَنْبَغِي لَهُ أَنْ يَشْتُمَنِي وَيُكَذِّبُنِي وَمَا يَنْبَغِي لَهُ أَنْ يُكَذِّبَنِي أَمَّا شَتْمُهُ إِيَّايَ قَوْلُهُ إِنَّ لِي وَلَدًا وَأَمَّا تَكْذِيبُهُ إِيَّايَ قَوْلُهُ لَنْ يُعِيدَنِي كَمَا بَدَأَنِي
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Alloh azza va jalla shunday deydi: ‹Odam farzandi Meni soʻkadi, holbuki unga Meni soʻkish loyiq emas; Meni yolgʻonchiga chiqaradi, holbuki unga Meni yolgʻonchiga chiqarish loyiq emas. Uning Meni soʻkishi — Mening bolam bor, deganidir. Meni yolgʻonchiga chiqarishi esa — U meni avval yaratganidek qayta tiriltirmaydi, deganidir›», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Аллоҳ азза ва жалла шундай дейди: ‹Одам фарзанди Мени сўкади, ҳолбуки унга Мени сўкиш лойиқ эмас; Мени ёлғончига чиқаради, ҳолбуки унга Мени ёлғончига чиқариш лойиқ эмас. Унинг Мени сўкиши — Менинг болам бор, деганидир. Мени ёлғончига чиқариши эса — У мени аввал яратганидек қайта тирилтирмайди, деганидир›», дедилар.