حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِيَاضِ بْنِ حِمَارٍ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِي يَشْتُمُنِي وَهُوَ دُونِي عَلَيَّ بَأْسٌ أَنْ أَنْتَصِرَ مِنْهُ قَالَ الْمُسْتَبَّانِ شَيْطَانَانِ يَتَهَاتَرَانِ وَيَتَكَاذَبَانِ
Iyoz ibn Himor (roziyallohu anhu) aytdi: Men: «Yo Rasululloh, qavmimdan bir kishi meni soʻkadi, holbuki u mendan pastdir; undan oʻch olsam, menga zarari bormi?» dedim. U zot: «Bir-birini soʻkuvchi ikki kishi — bir-biriga behuda gap qaytarib, bir-biriga yolgʻon soʻzlayotgan ikki shaytondir», dedilar.Иёз ибн Ҳимор (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен: «Ё Расулуллоҳ, қавмимдан бир киши мени сўкади, ҳолбуки у мендан пастдир; ундан ўч олсам, менга зарари борми?» дедим. У зот: «Бир-бирини сўкувчи икки киши — бир-бирига беҳуда гап қайтариб, бир-бирига ёлғон сўзлаётган икки шайтондир», дедилар.