حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ زَيْدٍ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ رَبَاحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَزَالُ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاةٍ مَا دَامَ فِي مَجْلِسِهِ يَنْتَظِرُ الصَّلَاةَ وَالْمَلَائِكَةُ يَقُولُونَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ مَا لَمْ يُحْدِثْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz namozni kutib oʻz joyida oʻtirar ekan, toki namozda (sanalaveradi). Farishtalar esa, toki u tahoratini buzmaguncha: ‹Allohim, uni magʻfirat qil, Allohim, unga rahm qil›, deb turadilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намозни кутиб ўз жойида ўтирар экан, токи намозда (саналаверади). Фаришталар эса, токи у таҳоратини бузмагунча: ‹Аллоҳим, уни мағфират қил, Аллоҳим, унга раҳм қил›, деб турадилар», дедилар.