وَبِإِسْنَادِهِقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةُ مَنْ أَحْدَثَ فِيهَا حَدَثًا أَوْ آوَى مُحْدِثًا أَوْ تَوَلَّى غَيْرَ مَوْلَاهُ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ṣ: «Madina — kim unda biror jinoyat sodir etsa yoki jinoyatchini panohiga olsa yoki oʻz mavlosidan boshqasini mavlo tutsa, unga Allohning, farishtalarning va barcha odamlarning laʼnati boʻlsin. Alloh undan na farz, na nafl (ibodat)ni qabul qiladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ṣ: «Мадина — ким унда бирор жиноят содир этса ёки жиноятчини паноҳига олса ёки ўз мавлосидан бошқасини мавло тутса, унга Аллоҳнинг, фаришталарнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлсин. Аллоҳ ундан на фарз, на нафл (ибодат)ни қабул қилади», дедилар.