وَبِإِسْنَادِهِ وَمَثَلُ الْأَنْبِيَاءِ كَمَثَلِ رَجُلٍ بَنَى بُنْيَانًا فَأَحْسَنَهُ وَأَكْمَلَهُ وَأَجْمَلَهُ فَجَعَلَ النَّاسُ يُطِيفُونَ بِهِ يَقُولُونَ مَا رَأَيْنَا بُنْيَانًا أَحْسَنَ مِنْ هَذَا إِلَّا هَذِهِ الثُّلْمَةَ فَأَنَا تِلْكَ الثُّلْمَةُوَقِيلَ لِسُفْيَانَ مَنْ ذَكَرَ هَذِهِ قَالَ أَبُو الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ
Va shu isnod bilan: «Paygʻambarlarning misoli — bir bino qurib, uni chiroyli, mukammal va goʻzal qilgan kishining misoli kabidir. Odamlar uning atrofida aylanib: ‹Biz bundan chiroyliroq bino koʻrmadik, faqat mana shu (bitta) boʻsh joydan boshqa›, der edilar. Mana shu boʻsh joy men edim». Sufyondan: «Buni kim zikr qildi?» deb soʻralganda, u: «Abu Zinod, Aʼrajdan, u Abu Hurayradan», dedi.Ва шу иснод билан: «Пайғамбарларнинг мисоли — бир бино қуриб, уни чиройли, мукаммал ва гўзал қилган кишининг мисоли кабидир. Одамлар унинг атрофида айланиб: ‹Биз бундан чиройлироқ бино кўрмадик, фақат мана шу (битта) бўш жойдан бошқа›, дер эдилар. Мана шу бўш жой мен эдим». Суфёндан: «Буни ким зикр қилди?» деб сўралганда, у: «Абу Зинод, Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан», деди.