حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنِ عَمَّارٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا جَاءَ خَادِمُ أَحَدِكُمْ بِطَعَامِهِ قَدْ كَفَاهُ حَرَّهُ وَعَمَلَهُ فَلْيُقْعِدْهُ يَأْكُلُ مَعَهُ أَوْ يُنَاوِلْهُ لُقْمَةً
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qildi: «Biringizning xizmatkori uning taomini keltirsa — uning issigʻi va mashaqqatiga oʻzi kifoya qilgan boʻlsa — uni oʻzi bilan birga oʻtqizib yedirsin yoki unga bir luqma bersin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилди: «Бирингизнинг хизматкори унинг таомини келтирса — унинг иссиғи ва машаққатига ўзи кифоя қилган бўлса — уни ўзи билан бирга ўтқизиб едирсин ёки унга бир луқма берсин».