وَبِإِسْنَادِهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَبْدِي عِنْدَ ظَنِّهِ بِي وَأَنَا مَعَهُ إِذَا دَعَانِي فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي وَإِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَإٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ وَأَطْيَبَ وَإِنْ تَقَرَّبَ مِنِّي شِبْرًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ ذِرَاعًا وَإِنْ تَقَرَّبَ ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ بَاعًا وَإِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً
Shu isnod bilan Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Alloh azza va jalla aytadi: ‹Bandam Men haqimda qanday gumon qilsa, Men oʻshandayman; u Meni chaqirganida Men u bilan birgaman. Agar u Meni oʻz ichida zikr qilsa, Men ham uni Oʻz nafsimda zikr qilaman; agar u Meni bir jamoa orasida zikr qilsa, Men ham uni ulardan yaxshiroq va pokizaroq jamoa orasida zikr qilaman. Agar u Menga bir qarich yaqinlashsa, Men unga bir tirsak yaqinlashaman; agar u bir tirsak yaqinlashsa, Men bir quloch yaqinlashaman; agar u Menga yurib kelsa, Men unga yugurib boraman›».Шу иснод билан Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Аллоҳ азза ва жалла айтади: ‹Бандам Мен ҳақимда қандай гумон қилса, Мен ўшандайман; у Мени чақирганида Мен у билан биргаман. Агар у Мени ўз ичида зикр қилса, Мен ҳам уни Ўз нафсимда зикр қиламан; агар у Мени бир жамоа орасида зикр қилса, Мен ҳам уни улардан яхшироқ ва покизароқ жамоа орасида зикр қиламан. Агар у Менга бир қарич яқинлашса, Мен унга бир тирсак яқинлашаман; агар у бир тирсак яқинлашса, Мен бир қулоч яқинлашаман; агар у Менга юриб келса, Мен унга югуриб бораман›».