حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أَبِيهِ أَوْ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْصَرَ رَجُلًا يَسُوقُ بَدَنَةً فَقَالَ ارْكَبْهَا قَالَ إِنَّهَا بَدَنَةٌ قَالَ ارْكَبْهَا قَالَ إِنَّهَا بَدَنَةٌ قَالَ ارْكَبْهَاوَلَمْ يَشُكَّ فِيهِ مَرَّةً فَقَالَ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir kishining qurbonlik tuyasini haydab ketayotganini koʻrib: «Unga min», dedilar. U: «Bu — qurbonlik tuyasi», dedi. U zot: «Unga min», dedilar. U: «Bu — qurbonlik tuyasi», dedi. U zot: «Unga min», dedilar. (Sufyon) bir marta bunda shubha qilmay: Muso ibn Abu Usmondan, u otasidan, u Abu Hurayradan, dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир кишининг қурбонлик туясини ҳайдаб кетаётганини кўриб: «Унга мин», дедилар. У: «Бу — қурбонлик туяси», деди. У зот: «Унга мин», дедилар. У: «Бу — қурбонлик туяси», деди. У зот: «Унга мин», дедилар. (Суфён) бир марта бунда шубҳа қилмай: Мусо ибн Абу Усмондан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан, деди.