حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ ابْنَ حُنَيْنٍ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعَ رَجُلًا يَقْرَأُ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ حَتَّى خَتَمَهَا فَقَالَ وَجَبَتْ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا وَجَبَتْ قَالَ الْجَنَّةُ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَأَرَدْتُ أَنْ آتِيَهُ فَأُبَشِّرَهُ فَآثَرْتُ الْغَدَاءَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفَرِقْتُ أَنْ يَفُوتَنِي الْغَدَاءُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ رَجَعْتُ إِلَى الرَّجُلِ فَوَجَدْتُهُ قَدْ ذَهَبَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir kishining ‹Qul huvallohu ahad›ni oxirigacha oʻqiyotganini eshitdilar-da: «Vojib boʻldi», dedilar. «Yo Rasululloh, nima vojib boʻldi?» deyildi. U zot: «Jannat», dedilar. Abu Hurayra aytdi: «Men uning oldiga borib, xushxabar bermoqchi boʻldim, lekin Rasululloh ﷺ bilan birga tushlik qilishni afzal koʻrdim va Rasululloh ﷺ bilan birgalikdagi tushlikdan quruq qolishdan qoʻrqdim. Soʻng oʻsha kishining oldiga qaytsam, u ketib qolgan ekan».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир кишининг ‹Қул ҳуваллоҳу аҳад›ни охиригача ўқиётганини эшитдилар-да: «Вожиб бўлди», дедилар. «Ё Расулуллоҳ, нима вожиб бўлди?» дейилди. У зот: «Жаннат», дедилар. Абу Ҳурайра айтди: «Мен унинг олдига бориб, хушхабар бермоқчи бўлдим, лекин Расулуллоҳ ﷺ билан бирга тушлик қилишни афзал кўрдим ва Расулуллоҳ ﷺ билан биргаликдаги тушликдан қуруқ қолишдан қўрқдим. Сўнг ўша кишининг олдига қайтсам, у кетиб қолган экан».