حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَبِي الْمُهَزِّمِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجٍّ أَوْ عُمْرَةٍ فَاسْتَقْبَلَنَا رِجْلٌ مِنْ جَرَادٍ فَجَعَلْنَا نَضْرِبُهُنَّ بِسِيَاطِنَا وَعِصِيِّنَا فَنَقْتُلُهُنَّ فَسُقِطَ فِي أَيْدِينَا فَقُلْنَا مَا نَصْنَعُ وَنَحْنُ مُحْرِمُونَ فَسَأَلْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَا بَأْسَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga haj yoki umrada edik. Bizni bir toʻda chigirtka qarshi oldi, biz ularni qamchilarimiz va tayoqlarimiz bilan ura boshladik va ularni oʻldirdik. Soʻng qilganimizdan pushaymon boʻlib: «Biz ihromda tursak, endi nima qilamiz?» dedik. Bas, Rasululloh ﷺdan soʻradik. U zot: «Zarari yoʻq», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ҳаж ёки умрада эдик. Бизни бир тўда чигиртка қарши олди, биз уларни қамчиларимиз ва таёқларимиз билан ура бошладик ва уларни ўлдирдик. Сўнг қилганимиздан пушаймон бўлиб: «Биз иҳромда турсак, энди нима қиламиз?» дедик. Бас, Расулуллоҳ ﷺдан сўрадик. У зот: «Зарари йўқ», дедилар.