حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْمُهَزِّمِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُكُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجٍّ أَوْ عُمْرَةٍ فَاسْتَقْبَلَنَا رِجْلٌ مِنْ جَرَادٍ فَجَعَلْنَا نَضْرِبُهُنَّ بِعِصِيِّنَا وَسِيَاطِنَا فَسُقِطَ فِي أَيْدِينَا وَقُلْنَا مَا صَنَعْنَا وَنَحْنُ مُحْرِمُونَ فَسَأَلْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ لَا بَأْسَ بِصَيْدِ الْبَحْرِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Nabiy ﷺ bilan birga hajda yoki umrada edik. Bizga bir toʻda chigirtka roʻpara boʻldi, biz ularni tayoqlarimiz va qamchilarimiz bilan ura boshladik. Soʻng qilganimizdan pushaymon boʻlib: «Biz ihromda tura turib nima qildik?» dedik. Buni Nabiy ﷺdan soʻradik. U zot: «Dengiz ovida zarar yoʻq», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Набий ﷺ билан бирга ҳажда ёки умрада эдик. Бизга бир тўда чигиртка рўпара бўлди, биз уларни таёқларимиз ва қамчиларимиз билан ура бошладик. Сўнг қилганимиздан пушаймон бўлиб: «Биз иҳромда тура туриб нима қилдик?» дедик. Буни Набий ﷺдан сўрадик. У зот: «Денгиз овида зарар йўқ», дедилар.