حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اشْتَكَتْ النَّارُ إِلَى رَبِّهَا فَقَالَتْ أَكَلَ بَعْضِي بَعْضًا فَأَذِنَ لَهَا بِنَفَسَيْنِ نَفَسٌ فِي الشِّتَاءِ وَنَفَسٌ فِي الصَّيْفِ فَأَشَدُّ مَا يَكُونُ مِنْ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Doʻzax Robbiga shikoyat qilib: ‹Bir qismim ikkinchi qismimni yeb yubordi›, dedi. Shunda (Alloh) unga ikki marta nafas olishga ruxsat berdi: bir nafas qishda, bir nafas yozda. Bas, issiqning eng qattigʻi — jahannamning qaynashidandir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Дўзах Роббига шикоят қилиб: ‹Бир қисмим иккинчи қисмимни еб юборди›, деди. Шунда (Аллоҳ) унга икки марта нафас олишга рухсат берди: бир нафас қишда, бир нафас ёзда. Бас, иссиқнинг энг қаттиғи — жаҳаннамнинг қайнашидандир», дедилар.