حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ خَرَجَ رَجُلٌ مِنْ قَرْيَتِهِ يَزُورُ أَخًا لَهُ فِي قَرْيَةٍ أُخْرَى فَأَرْصَدَ اللَّهُ لَهُ مَلَكًا فَجَلَسَ عَلَى طَرِيقِهِ فَقَالَ لَهُ أَيْنَ تُرِيدُ قَالَ أُرِيدُ أَخًا لِي أَزُورُهُ فِي اللَّهِ فِي هَذِهِ الْقَرْيَةِ قَالَ لَهُ هَلْ لَهُ عَلَيْكَ مِنْ نِعْمَةٍ تَرُبُّهَا قَالَ لَا وَلَكِنِّي أَحْبَبْتُهُ فِي اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَإِنِّي رَسُولُ رَبِّكَ إِلَيْكَ أَنَّهُ قَدْ أَحَبَّكَ بِمَا أَحْبَبْتَهُ فِيهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Bir kishi boshqa bir qishloqdagi birodarini ziyorat qilgani oʻz qishlogʻidan chiqdi. Shunda Alloh uning yoʻlida bir farishtani poylab turishga qoʻydi; u (farishta) uning yoʻlida oʻtirib: ‹Qayerga bormoqchisan?› dedi. (U): ‹Shu qishloqdagi bir birodarimni ziyorat qilmoqchiman›, dedi. (Farishta) unga: ‹Uning sendagi, sen qaytarmoqchi boʻlgan biror neʼmati bormi?› dedi. (U): ‹Yoʻq, faqat men uni aziz va jalil Alloh uchun sevaman›, dedi. (Farishta): ‹Men sening oldingga Robbingdan elchiman: sen uni Alloh uchun sevganing sababli, U ham seni sevdi›, dedi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: «Бир киши бошқа бир қишлоқдаги биродарини зиёрат қилгани ўз қишлоғидан чиқди. Шунда Аллоҳ унинг йўлида бир фариштани пойлаб туришга қўйди; у (фаришта) унинг йўлида ўтириб: ‹Қаерга бормоқчисан?› деди. (У): ‹Шу қишлоқдаги бир биродаримни зиёрат қилмоқчиман›, деди. (Фаришта) унга: ‹Унинг сендаги, сен қайтармоқчи бўлган бирор неъмати борми?› деди. (У): ‹Йўқ, фақат мен уни азиз ва жалил Аллоҳ учун севаман›, деди. (Фаришта): ‹Мен сенинг олдингга Роббингдан элчиман: сен уни Аллоҳ учун севганинг сабабли, У ҳам сени севди›, деди».