حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنِ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَوَى أَحَدُكُمْ إِلَى فِرَاشِهِ فَلْيَنْفُضْهُ بِدَاخِلَةِ إِزَارِهِ فَإِنَّهُ لَا يَدْرِي مَا حَدَثَ بَعْدَهُ وَإِذَا وَضَعَ جَنْبَهُ فَلْيَقُلْ بِاسْمِكَ اللَّهُمَّ وَضَعْتُ جَنْبِي وَبِكَ أَرْفَعُهُ اللَّهُمَّ إِنْ أَمْسَكْتَ نَفْسِي فَاغْفِرْ لَهَا وَإِنْ أَرْسَلْتَهَا فَاحْفَظْهَا بِمَا تَحْفَظُ بِهِ عِبَادَكَ الصَّالِحِينَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Biringiz toʻshagiga kelganida, izorining ichki chekkasi bilan uni qoqib tozalasin, chunki u undan keyin unga nima tushganini bilmaydi. Yonini (yerga) qoʻyganida esa: ‹Allohim, Sening isming bilan yonimni qoʻydim va Sen bilan uni koʻtaraman. Allohim, agar jonimni ushlab qolsang, uni magʻfirat qilgil; agar uni qoʻyib yuborsang, uni solih bandalaringni saqlaganing bilan saqlagil› desin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Бирингиз тўшагига келганида, изорининг ички чеккаси билан уни қоқиб тозаласин, чунки у ундан кейин унга нима тушганини билмайди. Ёнини (ерга) қўйганида эса: ‹Аллоҳим, Сенинг исминг билан ёнимни қўйдим ва Сен билан уни кўтараман. Аллоҳим, агар жонимни ушлаб қолсанг, уни мағфират қилгил; агар уни қўйиб юборсанг, уни солиҳ бандаларингни сақлаганинг билан сақлагил› десин», дедилар.