حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ هِلَالٍ الْقُرَشِيُّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ فَلَمَّا قَامَ قُمْنَا مَعَهُ فَجَاءَهُ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ أَعْطِنِي يَا مُحَمَّدُ قَالَ فَقَالَ لَا وَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ فَجَذَبَهُ فَخَدَشَهُ قَالَ فَهَمُّوا بِهِ قَالَ دَعُوهُ قَالَ ثُمَّ أَعْطَاهُ قَالَ وَكَانَتْ يَمِينُهُ أَنْ يَقُولَ لَا وَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan masjidda edik. U zot turganlarida biz ham u zot bilan turdik. Shunda bir aʼrobiy kelib: «Ey Muhammad, menga bergin!» dedi. U zot: «Yoʻq, Allohdan magʻfirat soʻrayman», dedilar. Shunda (aʼrobiy) u zotni tortdi va tirnab yubordi. Odamlar unga (tashlanmoqchi) boʻldilar. U zot: «Uni qoʻyib yuboringlar», dedilar. Soʻng unga berdilar. U zotning qasami «Yoʻq, Allohdan magʻfirat soʻrayman» deyish edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан масжидда эдик. У зот турганларида биз ҳам у зот билан турдик. Шунда бир аъробий келиб: «Эй Муҳаммад, менга бергин!» деди. У зот: «Йўқ, Аллоҳдан мағфират сўрайман», дедилар. Шунда (аъробий) у зотни тортди ва тирнаб юборди. Одамлар унга (ташланмоқчи) бўлдилар. У зот: «Уни қўйиб юборинглар», дедилар. Сўнг унга бердилар. У зотнинг қасами «Йўқ, Аллоҳдан мағфират сўрайман» дейиш эди.