حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَمَا رَجُلٌ رَاكِبٌ عَلَى بَقَرَةٍ الْتَفَتَتْ إِلَيْهِ فَقَالَتْ إِنِّي لَمْ أُخْلَقْ لِهَذَا إِنَّمَا خُلِقْتُ لِلْحِرَاثَةِ قَالَ فَآمَنْتُ بِهِ أَنَا وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ قَالَ وَأَخَذَ الذِّئْبُ شَاةً فَتَبِعَهَا الرَّاعِي فَقَالَ الذِّئْبُ مَنْ لَهَا يَوْمَ السَّبُعِ يَوْمَ لَا رَاعِيَ لَهَا غَيْرِي قَالَ فَآمَنْتُ بِهِ أَنَا وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُقَالَ أَبُو سَلَمَةَ وَمَا هُمَا يَوْمَئِذٍ فِي الْقَوْمِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Bir kishi sigirga minib ketayotgan edi, u (sigir) unga oʻgirilib: ‹Men bu (ish) uchun yaratilmadim, men faqat yer haydash uchun yaratildim›, — dedi», — dedilar. (Soʻng u zot): «Men bunga ishonaman, Abu Bakr va Umar ham», — dedilar. (U zot davom etib): «Boʻri bir qoʻyni tutib oldi, choʻpon uning ortidan quvdi. Shunda boʻri: ‹Yirtqichlar kunida — mendan boshqa unga choʻpon boʻlmaydigan kunda — uni kim (asraydi)?› — dedi», — dedilar. (Soʻng u zot): «Men bunga ishonaman, Abu Bakr va Umar ham», — dedilar. Abu Salama aytdi: Oʻsha kuni u ikkovlari qavm orasida (hozir) emas edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бир киши сигирга миниб кетаётган эди, у (сигир) унга ўгирилиб: ‹Мен бу (иш) учун яратилмадим, мен фақат ер ҳайдаш учун яратилдим›, — деди», — дедилар. (Сўнг у зот): «Мен бунга ишонаман, Абу Бакр ва Умар ҳам», — дедилар. (У зот давом этиб): «Бўри бир қўйни тутиб олди, чўпон унинг ортидан қувди. Шунда бўри: ‹Йиртқичлар кунида — мендан бошқа унга чўпон бўлмайдиган кунда — уни ким (асрайди)?› — деди», — дедилар. (Сўнг у зот): «Мен бунга ишонаман, Абу Бакр ва Умар ҳам», — дедилар. Абу Салама айтди: Ўша куни у икковлари қавм орасида (ҳозир) эмас эдилар.