وَبِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَضَمَّنَ اللَّهُ لِمَنْ خَرَجَ فِي سَبِيلِهِ لَا يُخْرِجُهُ إِلَّا إِيمَانًا بِي وَتَصْدِيقًا بِرُسُلِي أَنْ أُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ أَوْ أُرْجِعَهُ إِلَى مَسْكَنِهِ الَّذِي خَرَجَ مِنْهُ نَائِلًا مَا نَالَ مِنْ أَجْرٍ أَوْ غَنِيمَةٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh Oʻz yoʻlida chiqqan kishini — uni faqat Menga iymon keltirish va paygʻambarlarimni tasdiqlash chiqargan boʻlsa — (mukofotlashga) zomin boʻldi: uni jannatga kiritishni, yoki olgan ajru gʻanimati bilan birga oʻzi chiqqan maskaniga qaytarishni (zimmasiga oldi)», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ Ўз йўлида чиққан кишини — уни фақат Менга иймон келтириш ва пайғамбарларимни тасдиқлаш чиқарган бўлса — (мукофотлашга) зомин бўлди: уни жаннатга киритишни, ёки олган ажру ғанимати билан бирга ўзи чиққан масканига қайтаришни (зиммасига олди)», — дедилар.