وَبِإِسْنَادِهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَدْنَى أَهْلِ الْجَنَّةِ مَنْزِلَةً مَنْ يَتَمَنَّى عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَيُقَالُ لَكَ ذَلِكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ إِلَّا أَنَّهُ يُلَقَّنُ فَيُقَالُ لَهُ كَذَا وَكَذَا فَيُقَالُ لَكَ ذَلِكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُقَالُ لَكَ ذَلِكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ṣ: «Albatta, jannat ahlining martabasi eng pasti — Allohdan orzu qiladigan kishidir. Unga: ‹Senga shu (orzu qilganing) va yana shuncha bor›, deyiladi. Faqat unga (orzu) talqin qilinib, ‹falon-falon (narsani soʻra)› deyiladi va unga: ‹Senga shu va yana shuncha bor›, deyiladi», dedilar. Shunda Abu Said al-Xudriy aytdi: Rasululloh ṣ: «Unga: ‹Senga shu va uning oʻn barobari bor›, deyiladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ṣ: «Албатта, жаннат аҳлининг мартабаси энг пасти — Аллоҳдан орзу қиладиган кишидир. Унга: ‹Сенга шу (орзу қилганинг) ва яна шунча бор›, дейилади. Фақат унга (орзу) талқин қилиниб, ‹фалон-фалон (нарсани сўра)› дейилади ва унга: ‹Сенга шу ва яна шунча бор›, дейилади», дедилар. Шунда Абу Саид ал-Худрий айтди: Расулуллоҳ ṣ: «Унга: ‹Сенга шу ва унинг ўн баробари бор›, дейилади», дедилар.