حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ وَأَبُو النَّضْرِ قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سَعْدٌ الطَّائِيُّ قَالَ أَبُو النَّضْرِ سَعْدٌ أَبُو مُجَاهِدٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْمُدِلَّةِ مَوْلَى أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا إِذَا رَأَيْنَاكَ رَقَّتْ قُلُوبُنَا وَكُنَّا مِنْ أَهْلِ الْآخِرَةِ وَإِذَا فَارَقْنَاكَ أَعْجَبَتْنَا الدُّنْيَا وَشَمَمْنَا النِّسَاءَ وَالْأَوْلَادَ قَالَ لَوْ تَكُونُونَ أَوْ قَالَ لَوْ أَنَّكُمْ تَكُونُونَ عَلَى كُلِّ حَالٍ عَلَى الْحَالِ الَّتِي أَنْتُمْ عَلَيْهَا عِنْدِي لَصَافَحَتْكُمْ الْمَلَائِكَةُ بِأَكُفِّهِمْ وَلَزَارَتْكُمْ فِي بُيُوتِكُمْ وَلَوْ لَمْ تُذْنِبُوا لَجَاءَ اللَّهُ بِقَوْمٍ يُذْنِبُونَ كَيْ يَغْفِرَ لَهُمْ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ حَدِّثْنَا عَنْ الْجَنَّةِ مَا بِنَاؤُهَا قَالَ لَبِنَةُ ذَهَبٍ وَلَبِنَةُ فِضَّةٍ وَمِلَاطُهَا الْمِسْكُ الْأَذْفَرُ وَحَصْبَاؤُهَا اللُّؤْلُؤُ وَالْيَاقُوتُ وَتُرَابُهَا الزَّعْفَرَانُ مَنْ يَدْخُلُهَا يَنْعَمُ وَلَا يَبْأَسُ وَيَخْلُدُ وَلَا يَمُوتُ لَا تَبْلَى ثِيَابُهُ وَلَا يَفْنَى شَبَابُهُ ثَلَاثَةٌ لَا تُرَدُّ دَعْوَتُهُمْ الْإِمَامُ الْعَادِلُ وَالصَّائِمُ حَتَّى يُفْطِرَ وَدَعْوَةُ الْمَظْلُومِ تُحْمَلُ عَلَى الْغَمَامِ وَتُفْتَحُ لَهَا أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَيَقُولُ الرَّبُّ عَزَّ وَجَلَّ وَعِزَّتِي لَأَنْصُرَنَّكَ وَلَوْ بَعْدَ حِينٍحَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) shunday deydi: Biz: «Ey Allohning Rasuli, biz sizni koʻrganimizda qalblarimiz yumshaydi va oxirat ahlidan boʻlamiz; sizdan ayrilganimizda esa bizni dunyo qiziqtirib qoʻyadi va xotinlar hamda bolalarga berilib ketamiz», dedik. U zot: «Agar sizlar har holatda mening huzurimda boʻlgan holatingizda boʻlganingizda edi, farishtalar sizlar bilan kaftlari bilan koʻrishardilar va uylaringizda sizlarni ziyorat qilardilar. Agar gunoh qilmasangiz edi, Alloh gunoh qiladigan boshqa bir qavmni keltirar va ularni magʻfirat qilar edi», dedilar. (Abu Hurayra) aytdi: Biz: «Ey Allohning Rasuli, bizga jannat haqida — uning binosi qanday ekani haqida — aytib bering», dedik. U zot: «Bir gʻisht oltindan, bir gʻisht kumushdan; suvogʻi qattiq hidli mushk, shagʻali marvarid va yoqut, tuprogʻi zaʼferondir. Kim unga kirsa, noz-neʼmatda boʻladi, qiynalmaydi; abadiy qoladi, oʻlmaydi; kiyimlari eskirmaydi va yoshligi tugamaydi. Uch (toifa)ning duosi rad qilinmaydi: odil imom, iftor qilguncha roʻzador va mazlumning duosi — u bulutlar ustiga koʻtariladi, unga osmon eshiklari ochiladi va Robb azza va jalla: ‹Izzatimga qasamki, bir muddatdan keyin boʻlsa ham, senga albatta yordam beraman›, deydi», dedilar. Hasan ibn Muso bizga aytib berdi: Zuhayr bizga aytib berdi: bizga aytib berdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) шундай дейди: Биз: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз сизни кўрганимизда қалбларимиз юмшайди ва охират аҳлидан бўламиз; сиздан айрилганимизда эса бизни дунё қизиқтириб қўяди ва хотинлар ҳамда болаларга берилиб кетамиз», дедик. У зот: «Агар сизлар ҳар ҳолатда менинг ҳузуримда бўлган ҳолатингизда бўлганингизда эди, фаришталар сизлар билан кафтлари билан кўришардилар ва уйларингизда сизларни зиёрат қилардилар. Агар гуноҳ қилмасангиз эди, Аллоҳ гуноҳ қиладиган бошқа бир қавмни келтирар ва уларни мағфират қилар эди», дедилар. (Абу Ҳурайра) айтди: Биз: «Эй Аллоҳнинг Расули, бизга жаннат ҳақида — унинг биноси қандай экани ҳақида — айтиб беринг», дедик. У зот: «Бир ғишт олтиндан, бир ғишт кумушдан; сувоғи қаттиқ ҳидли мушк, шағали марварид ва ёқут, тупроғи заъферондир. Ким унга кирса, ноз-неъматда бўлади, қийналмайди; абадий қолади, ўлмайди; кийимлари эскирмайди ва ёшлиги тугамайди. Уч (тоифа)нинг дуоси рад қилинмайди: одил имом, ифтор қилгунча рўзадор ва мазлумнинг дуоси — у булутлар устига кўтарилади, унга осмон эшиклари очилади ва Робб азза ва жалла: ‹Иззатимга қасамки, бир муддатдан кейин бўлса ҳам, сенга албатта ёрдам бераман›, дейди», дедилар. Ҳасан ибн Мусо бизга айтиб берди: Зуҳайр бизга айтиб берди: бизга айтиб берди.