حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ عَنْ شَرِيكٍ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صِنْفَانِ مِنْ أُمَّتِي مِنْ أَهْلِ النَّارِ لَمْ أَرَهُمْ بَعْدُ نِسَاءٌ كَاسِيَاتٌ عَارِيَاتٌ مَائِلَاتٌ مُمِيلَاتٌ عَلَى رُءُوسِهِنَّ أَمْثَالُ أَسْنِمَةِ الْإِبِلِ لَا يَدْخُلْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يَجِدْنَ رِيحَهَا وَرِجَالٌ مَعَهُمْ أَسْيَاطٌ كَأَذْنَابِ الْبَقَرِ يَضْرِبُونَ بِهَا النَّاسَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ummatimdan doʻzax ahli boʻlgan ikki toifani men hali koʻrmadim: kiyingan, ammo yalangʻoch, (yurishida) egiluvchi va (oʻzgalarni) ogʻdiruvchi, boshlari tuya oʻrkachiga oʻxshagan ayollar — ular jannatga kirmaydilar va uning hidini ham topmaydilar; hamda qoʻllarida sigirning dumiga oʻxshash qamchilari bor, ular bilan odamlarni uradigan erkaklar», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Умматимдан дўзах аҳли бўлган икки тоифани мен ҳали кўрмадим: кийинган, аммо яланғоч, (юришида) эгилувчи ва (ўзгаларни) оғдирувчи, бошлари туя ўркачига ўхшаган аёллар — улар жаннатга кирмайдилар ва унинг ҳидини ҳам топмайдилар; ҳамда қўлларида сигирнинг думига ўхшаш қамчилари бор, улар билан одамларни урадиган эркаклар», — дедилар.