Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Doʻzax ahlidan ikki toifa borki, men ularni (hali) koʻrmaganman: bir qavm — qoʻllarida hoʻkiz dumiga oʻxshash qamchilar boʻlib, ular bilan odamlarni uradilar; va kiyingan, ammo yalangʻoch, (oʻzgalarni gunohga) ogʻdiruvchi, oʻzlari ham (haqdan) ogʻgan ayollar — boshlari egilgan tuya oʻrkachiga oʻxshaydi. Ular jannatga kirmaydilar va uning hidini ham topmaydilar; holbuki uning hidi shuncha-shuncha (uzoq) masofadan ham sezilib turadi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дўзах аҳлидан икки тоифа борки, мен уларни (ҳали) кўрмаганман: бир қавм — қўлларида ҳўкиз думига ўхшаш қамчилар бўлиб, улар билан одамларни урадилар; ва кийинган, аммо яланғоч, (ўзгаларни гуноҳга) оғдирувчи, ўзлари ҳам (ҳақдан) оғган аёллар — бошлари эгилган туя ўркачига ўхшайди. Улар жаннатга кирмайдилар ва унинг ҳидини ҳам топмайдилар; ҳолбуки унинг ҳиди шунча-шунча (узоқ) масофадан ҳам сезилиб туради», — дедилар.