حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثِ بْنِ طَلْقِ بْنِ مُعَاوِيَةَ النَّخَعِيُّ قَالَ سَمِعْتُ طَلْقَ بْنَ مُعَاوِيَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا زُرْعَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ امْرَأَةً أَتَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِصَبِيٍّ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ لَهُ فَقَدْ دَفَنْتُ ثَلَاثَةً فَقَالَ لَقَدْ احْتَظَرْتِ بِحِظَارٍ شَدِيدٍ مِنْ النَّارِقَالَ حَفْصٌ سَمِعْتُ هَذَا الْحَدِيثَ مِنْ سِتِّينَ سَنَةً وَلَمْ أَبْلُغْ عَشْرَ سِنِينَ وَسَمِعْتُ حَفْصًا يَذْكُرُ هَذَا الْكَلَامَ سَنَةَ سَبْعٍ وَثَمَانِينَ وَمِائَةٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol Nabiy ﷺ huzurlariga oʻz chaqalogʻi bilan keldi-da: «Yo Rasululloh, unga Allohdan duo qiling, men (bundan avval) uchtasini dafn etganman», dedi. U zot: «Sen (oʻzingni) doʻzaxdan mustahkam toʻsiq bilan toʻsibsan», dedilar. Hafs aytdi: Men bu hadisni oltmish yil burun eshitganman, oʻshanda oʻn yoshga ham toʻlmagan edim. (Roviy aytdi:) Men Hafsning bu soʻzni bir yuz sakson yettinchi yilda aytganini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аёл Набий ﷺ ҳузурларига ўз чақалоғи билан келди-да: «Ё Расулуллоҳ, унга Аллоҳдан дуо қилинг, мен (бундан аввал) учтасини дафн этганман», деди. У зот: «Сен (ўзингни) дўзахдан мустаҳкам тўсиқ билан тўсибсан», дедилар. Ҳафс айтди: Мен бу ҳадисни олтмиш йил бурун эшитганман, ўшанда ўн ёшга ҳам тўлмаган эдим. (Ровий айтди:) Мен Ҳафснинг бу сўзни бир юз саксон еттинчи йилда айтганини эшитдим.