حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ وَالثَّوْرِيُّ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ أَبِي عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَرَفَعَهُ قَالَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلْيُصَلِّ إِلَى شَيْءٍ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ شَيْءٌ فَعَصًا وَإِنْ لَمْ يَكُنْ عَصًا فَلْيَخْطُطْ خَطًّا ثُمَّ لَا يَضُرُّهُ مَا مَرَّ بَيْنَ يَدَيْهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan marfuʼ holda rivoyat qilinadi: «Biringiz namoz oʻqisa, bir narsaga (qarab) oʻqisin; agar bir narsa boʻlmasa, hassa (tiklasin); hassa ham boʻlmasa, chiziq tortsin; soʻng oldidan oʻtgan narsa unga zarar qilmaydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан марфуъ ҳолда ривоят қилинади: «Бирингиз намоз ўқиса, бир нарсага (қараб) ўқисин; агар бир нарса бўлмаса, ҳасса (тикласин); ҳасса ҳам бўлмаса, чизиқ тортсин; сўнг олдидан ўтган нарса унга зарар қилмайди».