Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ikki ayol oʻzlarining ikki oʻgʻli bilan (ketayotgan) edi, boʻri kelib ikki oʻgʻildan birini olib ketdi. Ular Dovudga hakamlik uchun bordilar; u (bolani) kattasiga hukm qildi. Ular chiqib ketishdi. Soʻng Sulaymon ularni chaqirib: ‹Pichoq keltiringlar, men uni ikkalangizning oʻrtangizda boʻlaman›, dedi. Shunda kichigi: ‹Alloh senga rahm qilsin, u — uning oʻgʻli, uni boʻlma!› dedi. Shunda u (bolani) kichigiga hukm qildi», dedilar. Abu Hurayra aytdi: «Allohga qasamki, biz ‹sikkiyn› (pichoq) soʻzini oʻsha kundan boshqa paytda bilmasdik; biz faqat ‹mudya› deb aytardik».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Икки аёл ўзларининг икки ўғли билан (кетаётган) эди, бўри келиб икки ўғилдан бирини олиб кетди. Улар Довудга ҳакамлик учун бордилар; у (болани) каттасига ҳукм қилди. Улар чиқиб кетишди. Сўнг Сулаймон уларни чақириб: ‹Пичоқ келтиринглар, мен уни иккалангизнинг ўртангизда бўламан›, деди. Шунда кичиги: ‹Аллоҳ сенга раҳм қилсин, у — унинг ўғли, уни бўлма!› деди. Шунда у (болани) кичигига ҳукм қилди», дедилар. Абу Ҳурайра айтди: «Аллоҳга қасамки, биз ‹сиккийн› (пичоқ) сўзини ўша кундан бошқа пайтда билмасдик; биз фақат ‹мудя› деб айтардик».